Próba kontroli pól.

Napęd bezwładnościowy to napęd, który nie polega na generowaniu jakiegokolwiek powszechnie znanego pola i na obecnym etapie nie pozwoli on na pokonanie istotnych barier w eksploracji głębokiego kosmosu. Generowanie pól napędu i izolacji relatywistycznej wokół pojazdów kosmicznych to zupełnie inna sprawa. Jako ludzkość znamy kilka rodzajów pól w tym: pole magnetyczne, elektromagnetyczne, grawitacyjne, elektrostatyczne, elektryczne oraz biopole - pole torsyjne. Opanowanie manipulacji przestrzenią za pośrednictwem odpowiednich pól zdaje się być podstawą, jeżeli chodzi o opanowanie efektów relatywistycznych i dylatacyjnych związanych z czasem, przestrzenią trójwymiarową i jej zniekształceniem przez masę poprzez grawitację. Doświadczenie pokazało, że niektóre pola można łączyć poprzez odpowiednie posługiwanie się wirującymi urządzeniami, będącymi w ruchu, przy znajomości fizyki materiałowej ciała stałego i innych stanów skupienia materii. Pole fizyczne i przestrzenne powstaje często gdy następuje przepływ określonych nośników energii pierwszego rzędu w przestrzeni, inne pola powstają jako efekt samoistny związany z samymi właściwościami materii jak masa spoczynkowa cząstek materii, jak w przypadku grawitacji, sumaryczny ładunek elementarnych nośników ładunków jak w przypadku pola elektrostatycznego, oddziaływanie pomiędzy dwoma naładowanymi elementami materialnymi o przeciwnych ładunkach jak w przypadku pola elektrycznego, czy polaryzacja magnetyczna objętości określonego podatnego na magnetyzację ośrodka materialnego, jak w przypadku pola magnetycznego magnesów stałych. Wszędzie w tych przypadkach istotną rolę pełni położenie w przestrzeni, rozkład przestrzenny materii wobec siebie. W przypadku pola elektromagnetycznego, mamy do czynienia z energią drugiego rzędu spolaryzowaną przestrzennie. Pole elektromagnetyczne to efekt pracy urządzeń wykorzystujących ruch elektronów w przewodników w powiązaniu z magnetycznymi skutkami ich przepływu. Pole elektromagnetyczne to energia obecna w przyrodzie w postaci światła słonecznego, ciepła i promieniowania jonizującego. Pole elektromagnetyczne powoduje wzrost objętości materii, ma związek z funkcjonowaniem i fizyką plazmy itd. Jednak we wszystkich przypadkach znane rodzaje pól mogą funkcjonować tylko w przestrzeni trójwymiarowej. Działają one również tylko w jednym kontinuum temporalnym, właściwym dla tego wszechświata, nigdy nie działają z efektem w przyszłość, czy w przeszłość. Sam czas jest zależny np. od pola grawitacyjnego - im większy wektor pola, tym czas płynie wolniej idąc tym tropem zwiększanie prędkości powoduje spowolnienie czasu, co dzieje się zgodnie z teorią względności. Podobne zależności wynikające z tej teorii wymagają zastosowania technologii, która byłaby w stanie je obejść. Opanowanie oddziaływań grawitacyjnych byłoby tutaj kluczem do skonstruowania odpowiednich urządzeń zdolnych do niwelacji efektów relatywistycznych i uzyskania form napędu, odpowiednich dla problemów w transporcie wynikających ze skali wszechświata. 

Rysunek 1.

1. Generator pola grawitacyjnego, 2.- Rakieta w locie, 3.- Pasażer.

Rysunek 2.

d - przesunięcie środka ciężkości.

Niekonwencjonalne napędy 2.

W odróżnieniu od napędu inercyjnego Dean’a dotyczącego inercyjnego pompowania rezonacyjnego, autor poniższego rozwiązania rozwinął żyroskopowy mechanizm napędu inercyjnego tworząc ósemkową trajektorię obracających się mas i inercyjny system napędu przewidziany do napędzania pojazdów małej prędkości. Rysunek nr 1 ilustruje żyroskopowy napęd inercyjny. Składa się on z następujących części: 1 – silnik prądu stałego, 2 – przekładnia redukująca, 3 – rotujące masy mimośrodowe, 4–synchroniczny pas napędu, 5 – przekładnie synchronizujące, 6 – przekładnie planetarne, 7 – podwozie 8 – prowadnice. Przedstawiony mechanizm zawiera cztery żyroskopowe koła zamontowane w parach w dwóch oddzielnych prowadnicach. Rotory są zsynchronizowane by rotować w przeciwnych kierunkach do siebie z wykorzystaniem przekładni znajdujących się na ich końcach zmuszających masy mimośrodowe do ruchu po niezależnych torach w kształcie ósemek, które rozdzielone są u góry na dwie półkule. Urządzenie było testowane przy dwóch prędkościach obrotu: 500 obr/min i 1000 obr/min na elastycznym i sztywnym podłożu. Gdy urządzenie było testowane na elastycznym podłożu wzniosło się z powierzchni i opadło na nią z powrotem. Stało się jasne że nie ma w tym przypadku bez-reakcyjnej siły ciągu ze względu na fakt, że ruch obracających się mas jest taki sam wzdłuż zamkniętej pętli trajektorii chociaż są one w kształcie ósemki.

Rysunek nr 1

Na poniższym rysunku znajduje się pojazd - platforma napędzany siłami inercyjnymi pochodzącymi od obracających się mimośrodów. Koła zębate wyposażone w obciążenie mimośrodowe, są zsynchronizowane tak że siły działają tylko w dwóch kierunkach, siły na boki są sparowane przeciwstawnie. Koła jezdne na których pojazd się porusza są wyposażone w łożyska jednokierunkowe. Za każdym obrotem kół zębatych występują siły do przodu i wstecz, jednak łożyska w kołach jezdnych eliminują możliwość jazdy wstecz, więc przy szybkich obrotach wciąż tylko połowa siły jest wykorzystywana i powoduje to że pojazd zawsze porusza się do przodu. 1. Podwozie, 2. Masy, 3. Mocowanie kół zębatych, 4. Koła jezdne z jednokierunkowymi łożyskami, 5. Silnik DC, 6. Sprężyny przekazujące napęd, 7. Prowadnica systemu napędu.

Rysunek nr 2

Silnik inercyjny Roberta Cook'a 

Silnik inercyjny R. Cook'a

Inekoid Tołczyna.

Inercoid Tołczyna - schemat

Inercoid Tołczyna - widok urządzenia.