Planety i gwiazdy.

Planety poza systemem słonecznym są obiektami oddalonymi od Ziemi o biliony kilometrów, a odległości do nich mierzy się w latach świetlnych, obecnie nie ma technologii stworzonej przez człowieka, która umożliwiłaby dotarcie chociażby do najbliższych z nich. Najbliższe znane planety poza układem słonecznym znajdują się w systemie gwiazdy Proximy Centauri są to najprawdopodobniej planety skaliste, co prawdopodobnie potwierdzono przez obserwację astronomiczną oraz prawdopodobnie występują inne planety w systemie α AB Centauri, których odkrycie może niedługo nastąpić. α AB Centauri jest to system podwójny gwiazd, okrążający wspólny środek ciężkości z okresem obiegu 79 lat, jedna z tych gwiazd ma masę 1,09 masy słońca a druga jest nieco mniejsza i ma 0,8 masy słońca, Proxima Centauri okrąża te dwie gwiazdy po oddzielnej orbicie, więc nie krąży po orbicie ani składnika A, ani B, prawdopodobnie jest związana grawitacyjnie z nimi i jedynie okrąża te gwiazdy w pewnej odległości od nich i obecnie jest ona w pozycji najbliższej systemowi słonecznemu w porównaniu do obu głównych składników tego systemu gwiazd. Układ α AB Centauri zbliża się obecnie do systemu słonecznego. System α AB Centauri nie jest gwiazdozbiorem nieba północnego, najlepiej widoczny jest z półkuli południowej. 

Innym blisko położonym systemem planetarnym jest system τ Ceti w gwiazdozbiorze wieloryba (gwiazda centralna ma 78 procent masy słońca, jasność 0,45 jasności słońca i jest widzialna nieuzbrojonym okiem). Występująca tam dość podobna, ale starsza do słońca gwiazda posiadająca około 7,5 mld lat (słońce szacunkowo 4,5 mld lat) nieco mniejsza od niego i podobnie jak w systemie α AB Centauri jest gwiazdą ciągu głównego typu G, tak zwanym żółtym karłem i jest to najbliższy system z pojedynczą gwiazdą typu G. Układ położony jest około 12 lat świetlnych od Słońca, 11,9 od Ziemi. Występują tam co najmniej cztery planety skaliste potwierdzone obserwacjami astronomicznymi pozostałe trzy niepotwierdzone a jedna jest planetą kandydatem. Istnieje prawdopodobieństwo występowania na odległej orbicie jeszcze jednej planety typu Jowiszowego o masie mogącej dochodzić do 5 mas Jowisza. W bezpośrednim sąsiedztwie systemu słonecznego znajduje się wiele gwiazd typu widmowego K i M, przy których występują planety karłowate i podobne do Ziemi, typu skalistego. Gwiazdy tych planet są zimniejsze i mniejsze niż słońce, wykazujące czasami znaczną aktywność gwiezdną, wyrzucając w przestrzeń kosmiczną dość duże ilości zjonizowanej materii. 

Niedaleką gwiazdą w stosunku do systemu słonecznej jest także gwiazda Barnarda o typie widmowym M znajdująca się w gwiazdozbiorze wężownika i jest ona oddalona o około 6 lat świetlnych od Ziemi. Jest to lekki czerwony karzeł o masie 15 do 17 procent masy słońca, ma średnicę około 15 do 20 procent naszej gwiazdy, nie jest ona widoczna nieuzbrojonym okiem z Ziemi. Gwiazda Barnarda zbliża się szybko do systemu słonecznego i za około 9700 lat stanie się najbliższą nam gwiazdą, bliższą niż Proxima Centauri, znajdując się jedyne 3,8 lat świetlnych od Ziemi. Istnienie planet wokół tej gwiazdy jest kontrowersyjne, jak do tej pory nie udało się jednoznacznie potwierdzić ich istnienia.

Niektóre planety daje się zobrazować bezpośrednio przez obserwację przez teleskop jak w przypadku GL229 B (brązowy karzeł - oznaczony dużą literą, planety oznacza się literami małymi, brązowe karły to pół planety pół gwiazdy), są to najczęściej planety dużych rozmiarów, planety gazowe znajdujące się na wydłużonych orbitach, w tym przypadku jest to brązowy karzeł GL 229B.

System HD 62509 Pollux B z gwiazdozbioru Bliźniąt. Jest to pomarańczowy olbrzym, w którym trwa obecnie synteza helu w węgiel i tlen. Oficjalnie w systemie tym znana jest jedna planeta o masie mniej więcej 2,9 mas Jowisza o nazwie Thestias HD 62509 b krąży on w odległości około 1,7 AU od gwiazdy więc jest stosunkowo blisko niej, gwiazda ta znajduje się 33,8 roku świetlnego od Ziemi. Masa gwiazdy szacunkowo wynosi od 1,45 do 2 mas słońca. Istnieje jeszcze około siedmiu planet w tym systemie.

Inna gwiazda ζ Reticuli, znajduje się w odległości 39 lat świetlnych od Ziemi, w gwiazdozbiorze Sieci. Jest to system gwiazd podwójnych, której drugim składnikiem jest niemal identyczny żółty karzeł. Wiek gwiazd to 1,5 do 3 mld lat.

Inną gwiazdą nieco dalej położoną jest Mira znajdująca się 419 lat świetlnych od słońca, inaczej gwiazdę tą określa się jako Omikron Ceti (ο Ceti) i znajduje się ona w konstelacji Wieloryba, jest gwiazdą zmienną, ale jest to faktycznie system dwu gwiazd, jedna to czerwony olbrzym a druga to biały karzeł, średnica czerwonego olbrzyma wynosi 550 mln km.

Gwiazdą, która jest na granicy odrzucenia swojej warstwy powierzchniowej i stania się białym karłem lub gwiazdą supernową jest Betelgeze lub Alfa Orionis znajdująca się w gwiazdozbiorze Oriona jest najjaśniejszą gwiazdą tego gwiazdozbioru, znajduje się około 640 lat świetlnych od Ziemi.

Development of rotor with four weights.

Rotor technology with some changes in comparison to earlier version. This system consists of eight weights four are rotating in opposite direction than four else. Operating of this device is based on assumption of not equal centrifugal force acting on main vertical axis. In the point where there is more distance from the center at the assumption that the center of rotation is staying in the same point in the structure of the rotor, we have more centrifugal force acting outwardly in respect to geometric center of the device. In the point where there is shorter distance from the center of rotation we have less centrifugal force, the velocity is rising down. The connection between the weights is stiff because the weights are rotate on cross-like stiff guidance, so there cannot be a situation they are closer or farther to each other. They are protected from the escape outside by steel circular rim, so when the weights are pushing more on the upper side of the device the more force is occurring for entire system. The weights are almost doubled in volume and mass by additional roller hubs on which the weights are attached, so the inertial effects should be more intensive.  The difference in distance between center of rotation and summit point is almost three times longer than the distance between lowest point and the center of rotation. The system is powered by several electric motors (here are two) but the system will work better with more generators quantity. I didn't conduct any proper tests of this propulsion method yet, but I suspect that the result force should exceed requirements according to the power needed in aim to lift load and entire weight of the vehicle with proper speed of rotation. I don't know what kind of internal material tensions will occur in fast rotation and if they won't be to height to proper operation of the device, and first of all if they wouldn't lead to complete destruction of the system. If the rolling resistances won't be too much the system should work properly. In every case if there will be such an issue than one could to change the difference in length between upper and lower distances from the center to obtain more balanced mechanically system but then the speed of rotation should be naturally bigger to obtain the same difference in centrifugal force. 

A little developed and changed system of propulsion. The entire system seems to be a little too heavy in comparison to the volume of the masses, but I make double those propulsive masses, they have two times more weight than in previous solution although the geometric dimension of the rotors is the same. I have designed two rotors rotating in the opposite direction so result angular momentums are equal zero. I have presented earlier this system, but it was without the additional parts, and everything was not connected in one piece. Now this system is more worked out and stand one system.

Several solutions with magnetic and inertial propulsion

Inertial magnetic jolt propulsion attempt. Two electric motors are powering the system. The system is divided on two oppositely rotating sectors, each with separate electric motor. The principle of operation is based on magnetic interaction between permanent magnets. One kind of those magnets are mounted on rotor and the second kind are mounted on stator. When rotors with magnets are rotating the magnets mounted within those rotors are passing between external jaws with stator magnets. The passing between those jaws is causing the attraction when the magnets are trying to abandon those jaws in up direction, so the magnets and stators are trying to follow those magnets which are mounted in the rotating rotors with magnets. However, I am not sure if the system is able to transform the force of magnetic interaction on entire system.

Side view.

Upper side view

And this is similar to this propulsion kind:

Generator oparty na kole zamachowym.

Przymierzam się do wykonania w skali mikro małego generatora z kołem zamachowym, który ma być wykonany na tokarce (imak tokarki może mocować wałki niewielkich średnic z w związku z czym będzie to naprawdę w małej skali pod silniczek 3 woltowy DC. Rozruch urządzenia miałby być z baterii paluszków, po osiągnięciu prędkości baterie miałyby być odłączane i zobaczymy, czy urządzenie podejmie pracę po przełączeniu na prąd wygenerowany z cewek.

Zamówiłem m.in. już mostek prostowniczy od 3 do 24 V 1 A do tego celu z kondensatorem taki jak schemat zamieszony obok systemu do samodzielnego montażu przewlekanego. Do tokarki brakuje nakiełków, które też zamówiłem, potrzebny będzie też jakiś olej chłodzący i poprawiający właściwości skrawania, okulary przeciwodpryskowe i mogę zacząć zabawę. Drutu lakierowanego na cewki miałem pod dostatkiem, ale koniec końców zostało tyle że mi wystarczy na cztery cewki. Koło zamachowe będzie z mosiądzu, wał centralny z wałka z drukarki. Koło zamachowe będzie miało 3cm średnicy, ale będzie nieco szersze na długości. Większe wałki nie wchodzą w grę, więc wszystko jest w skali małej. Na swojej drukarce 3D nie mogę nic zrobić, bo jest uszkodzona prawdopodobnie. Kupie więc nową lepszą jak tylko pojawi się możliwość to wydrukuję podstawę z PLA. Łożyska kulkowe mam na wałek 4 mm. Magnesy neodymowe nie są drogie zwłaszcza te które tutaj będą potrzebne, bo są małe. Całość może po prostu nie działać, ale ten pomysł jest po to by coś w ogóle zacząć robić, bo do tej pory nie szły tego rodzaju działania mi dobrze może poza teoretyzowaniem. Teraz jednak mam okazję coś już powoli zrobić, bo mam więcej sprzętu itp.

Obecnie próbuje coś już robić. Mam łożyska małe kulkowe, łączniki. Brakuje koła zamachowego, bo nie mam za bardzo czym uciąć z wałka odpowiedniego kawałka mosiądzu.

Rotor.

This kind of propulsion system is a continuation of the well-known centrifugal propulsion system that I've presented some time ago. However, in this case there are no permanent magnets at all. The system is operating on ball bearings, but the main principle is the same as in the case of application of neodymium magnets. The centrifugal force is the main cause of working of this solution and it is attaching the rotary arms to the upper disc due to obtaining a propulsive force using extensions reaching upper disc ended with ball bearings which are directly sliding on the lower surface of that disc. In this case all forces are mechanic, and no magnetic energy exchange is involved. The system will have more friction problems due to the application of ball bearings, however the result force won't be limited to strength of magnetic forces acting on repulsion. The result force will be now depending only on speed of rotation and the mass of the weights and on the heat endurance of working parts due to system will produce a lot of heat as the consequence of friction.  

In the start phase the arms don't touch the surface of the upper disc until the centrifugal force won't start to force them to move toward that surface as the system of arms is to rotate fast in one direction. After reaching that point the weights placed on the ends of the arms are pushing stronger on that surface so the centrifugal force is transformed into linear mechanic force acting vertically. This system can be paired or working in multiplied inertial generator system. However, the main challenge is cooling entire system down, because as I've said it is catching a lot of heat during work. As it is visible on the pictures the system is empowered by electric motor, so it needs external power supply. This system is predicted to change angular momentum in linear force using centrifugal force, so this is quite mechanic system based on mechanical conceptions from yet ninetieth century when the steam machines were commonly used. This system has eight arms but of course one could applicate the other quantity of arms not only eight. One should notice that the result force acting in the system is depending on the weights of the loads and the speed of rotation of rotor, so to increase the force one should increase the speed or add more weight to the rotating system, but the better way is to add less mass in account of faster rotation, but faster rotation means more production of heat. The system is predicted to work in the atmosphere of the Earth but also outside of it, in space. The electric motor is not placed centrally, and it has transmission of power using transmission belt.