A technology blog in the space industry, focusing primarily on new forms of space propulsion and addressing all issues related to their market introduction. The patent mine is affiliated with the Inertial Propulsion Research Laboratory, the author's own laboratory, where he researches the possibilities of new magnetic and inertial propulsion systems independently and using his own financial resources.
An application of centrifugal forces in a well-known mass transportation methods like in a case of trains or monorails or even magnetic levitation trains may be not accepted as well as that good propulsion systems used widely nowadays, and may not seem to be plausible way to gaining propulsion in track based vehicle technology. However the potential of gravity and centrifugal force coupled together is visible in many cases in common life of every people on this planet and in fact determine the way of their lives, no matter the place on earth. The fact, that worldwide application of those forces in every transportation methods yet not became our reality is rather mental and psychological problem of the world’ community, than a real problem caused by technology obstacles. Every man on this world is submerged in gravitation and react on inertial forces due to possession of mass.
Below picture is an explanation how the centrifugal force can be obtained thus the track vehicle can to gain acceleration. Suspending beams gives 2-directional movement possibility, what depends from current mutual location of axial generators and the gaps. In reality, due to the electronic control system mounted on the deck, not every generators would be working in the same time, it’s because of the symmetry of entire system where is available only work with 50 % power coming from electric power supply system. Some of required electric energy would be obtained from the third rail located underneath the train from permanent magnet mounted at the bottom of the train and copper coils in this rail in the proces of electromagnetic induction.
Above system of four synchronized, coupled axial vibration generators is an interesting demonstration of how whole system could work.
Can permanent magnet devices produce free energy? It presents a device that if it could be configured better, maybe it could produce such energy as a surplus of mechanical energy after counting rolling resistance, etc. It is designed in such a way that the energy of the springs is transformed into rotation of the rotor, or this type of device can do this, argue. This device can be configured in several ways in which mutual polarization of magnets and tension in springs (stretching or compression of springs) are important. The key secret of the device is the way in which the mechanical energy is transmitted from the springs and it is eccentric, which means that uncompensated forces act on the core of the rotor. The illustration does not present the method of approval of magnetic rolls with carriages for the central core mandrels and the case looks like this is a connection in which the sleeve enters one another so that the springs can slightly expand to influence simultaneously the carts and the central core rotor, in this situation are not visible. It can be noticed that the magnetization of the device is unnecessary, because the device does not need it from the main idea, the device is perhaps not completely thought out, but this is how the inventor's work is based on an endless examination using trials and errors, subsequent prototypes. Perhaps magnetic rolls (8 pieces) should be polarized for repulsion (at the moment is for attraction) with an external large magnetic ring, then the magnetic force of repulsion coming from each roll would be added to the mechanical forces. Does the whole thing work, I do not know and I will not know soon enough so I place the unfinished device.
It may be that I have incorrectly designed something here and the idea is contradictory or not compatible with the laws of physics. The imagination itself is for nothing, unless someone is Tesla then it is. Tesla had an uncanny ability to guess after just one look at whether the device will work or not just saw it as an X-ray. Tesla, for example, did not make any technical drawings at all.
System napędowy działający na zasadzie wstrząsu z ang. jolt (szarpnięcie, wstrząs). Mamy tu sytuację, w której następuje powolne przesunięcie masy 1 względem masy 2 (łącznik doznaje zmiany geometrii na długości, łącznik ten może doznać zmiany geometrii w kilku możliwych sytuacjach np. na skutek efektu piezoelektrycznego, magnetostrykcyjnego lub rozszerzalności termicznej) i z uwagi na fakt że dzieje się to z małą prędkością to bezwładność masy 2, która jest większa od bezwładności masy 1 nie pozwala aby doszło do przesunięcia się masy 2 a co za tym idzie cofnięcia układu. Następnie następuje kontrakcja, łącznik między masami doznaje gwałtownego skurczenia się (szarpnięcia), teraz zatem masa 1 ma dynamiczną siłę by przesunąć cały system bo na skutek kontrakcji dochodzi do skrócenia całkowitej długości układu, następnie następuje faza dekompresji ale już w nowej pozycji całego układu. Kroki powolnej dekompresji i szarpnięcia się powtarzają i cykl się zamyka a system może przemieścić się w przestrzeni tak jakby ruchem gąsienicowym.
2. Rotor magnetyczny.
Zasada działania miałaby w założeniu polegać na energii mechanicznej konwertowanej na rotację przy użyciu magnesów neodymowych.
3. ZPOD i Smart Pack from Bill Alek.
Schemat ZPOD wykorzystującego efekt Barkhausena. Występuje tu inny sposób połączenia transformatorów o takich samych uzwojeniach pierwotnych i wtórnych: u góry szeregowo, u dołu równolegle. Z tego co wiem to efekt Barkhausena polega na nierównomiernym narastaniu indukcyjności rdzenia w polu magnetycznym (skokowo, a nie płynnie). Jest to konkretne zastosowanie tego zjawiska do generowania energii elektrycznej. Dane pochodzą ze strony Bill'a Alek'a Intalek Inc, która zajmuje się tego typu urządzeniami oraz ma już na swoim koncie kilka ciekawych doświadczeń w zakresie zaawansowanej fizyki i elektroniki.
4. The Coler coil.
Zasada działania urządzenia prawdopodobnie polega na przepychaniu elektronów przez statyczne pole magnetyczne przy pomocy tego typu systemu opartego na magnesach stałych zwojnicach i kondensatorach.
5. Piezoelektryczny generator magnetyczny.
Działanie urządzenia mogłoby polegać na wykorzystaniu piezoelektryczności i pola magnetycznego. W wyniku nacisku magnesów spolaryzowanych na przyciąganie, miałoby być generowane napięcie elektryczne i prąd.
Napęd siłami odśrodkowymi. Zielone masy obracają się wokół centralnej osi, napędzane przez silnik elektryczny. W miarę jak ich wychylenie staje się większe (siła odśrodkowa wyrzuca je nieco na zewnątrz i do góry) , pociągają za pośrednictwem sprężyn lub elastycznych cięgien dolną tarczę-kryzę przymocowaną do centralnej osi, poprzez obracającą się wraz z tymi sprężynami tuleję.
Czy urządzenie magnetyczne Perendeva (silnik magnetyczny na magnesach stałych generujący tak zwaną darmową energię lub wolną energię) istnieje i działa ? Perendev to podobno wynalazca rodzaju silnika magnetycznego opartego jedynie na magnesach stałych. Istniała strona wynalazcy (nie wiem czy istnieje obecnie), na której prezentowano gotowe generatory prądotwórcze średniej i dużej mocy oparte na silnikach magnetycznych. Jednakże po jakimś czasie zaczęły krążyć w necie informacje o domniemanych kłopotach firmy bodajże w Niemczech, miało jakoby dojść do oszustwa ze strony firmy mającej dostarczyć urządzenia magnetyczne polegające na tym, że chętni na urządzenia wpłacili środki i nie otrzymali towaru. Jednak bez względu na to jak sprawa wygląda od strony zasadniczej i prawnej sprawa silników magnetycznych zdołała uzyskać już duży rozgłos w internecie od początku XXI wieku (lata 2000). Wiadomo, że urządzenia tego typu nie mają poparcia faktami naukowymi i w myśl obecnej wiedzy nie powinny w ogóle działać, przy czym jednak, jak wskazują liczne testy tego rodzaju urządzeń i zamieszczone w wielu miejscach w sieci filmy wskazujące na poprawność założeń konstrukcyjnych i funkcjonalnych przekładającą się na rzeczywiste i niepodważalne działanie silników magnetycznych, do których mogą podłączane być prądnice w celu produkcji darmowej energii - wolnej energii elektrycznej, wszystkie te obecne prace nie mogą być niezauważone przez zasadniczych oponentów takich technologii, odbierając im często pole manewru i jedyny oręż jakim dysponują, czyli błędnie interpretowaną zasadę zachowania energii. Wobec powszechnie występujących replikacji urządzeń tego typu poczynionych przez wynalazców różnego pokroju, którzy prezentują sprawne i funkcjonujące urządzenia na pokazach, w których często uczestniczą również różnej wagi przedstawiciele koncernów z branży energetycznej i motoryzacyjnej z całego świata, nie sposób ukryć zdziwienia, z jak wielkim uprzedzeniem i dezaprobatą odnoszą się oni do tych konkretnych już rozwiązań, tłumacząc się lakonicznie że nie chcą wytwarzać energii z magnesów stałych...czyżby lepiej było produkować tony odpadów promieniotwórczych z wypalonego paliwa jądrowego i miliony ton CO₂ z konwencjonalnych elektrowni, po to jedynie by zachować obecny kierunek technologiczny, bo wymagał on zbyt wielu wysiłków gospodarczych poprzednich pokoleń, na to by teraz porzucić wszystkie te technologie dlatego że ktoś wpadł na lepszy pomysł ? W tym przypadku zdaje się że silniki magnetyczne nie muszą być jedynie oszustwem, chociaż podstawy technologiczne wydają się błędne... Spójrzmy czym jest magnes stały. Magnes stały sam w sobie stanowi rezerwuar nieskończonej energii magnetycznej, odpychania lub przyciągania zależnie od wzajemnego położenia biegunów magnetycznych, problem tylko w tym, że energia ta jest nieodblokowana od strony technologicznej. Pole magnetyczne jest w tym przypadku statyczne, więc nie można wytworzyć prądu elektrycznego na drodze indukcji elektromagnetycznej i trzeba podejść do tego z innej strony, a mianowicie tak skonstruować układ magnetyczny od strony funkcjonalnej, żeby oddziaływanie magnesów nie zerowało się, aby siły wypadkowe nie równały się zeru. To trudne zadanie nie jest łatwe do wykonania, gdyż pole magnetyczne z magnesów stałych z natury dąży do uzerowania sił, gdyż układ magnesów jest sztywny. Istnieje wąska granica zakresów w jakich całość może pracować, bieguny magnetyczne przystają do siebie bezpośrednio, co utrudnia wykonanie jakiegokolwiek urządzenia z pozytywnym rezultatem. Jednak jeżeli chodzi o mnie to myślę, że niektóre z takich urządzeń mogą nie być oszustwem i w niektórych przypadkach faktycznie działają. Historia uczy, że w przypadku wielu nowych wielkich wynalazków, które stają się następnie kluczowymi dla gospodarki, wielu ludzi myli się, zwłaszcza w przypadku bardziej rewolucyjnych rozwiązań, natomiast odsetek społeczeństwa aprobującego bywa niewielki.
Replika urządzenia magnetycznego Perendeva.
Najprawdopodobniej jednak lobby paliwowe jest jeszcze za silne na to by tego rodzaju urządzenia trafiły do powszechnego użytku i dopóki złoża energetyczne będą dostępne, to będą one eksploatowane celem uzyskania energii elektrycznej. Zbyt duże komplikacje mogłoby nastąpić wraz z wdrożeniem urządzeń magnetycznych w gospodarkach świata na to by coś postanowiono konkretniej w skali świata. Jako tego rodzaju komplikacje można wymienić np. przerwanie ogniw finansowych utrzymujących poszczególnych dystrybutorów energii, to byłby jeden z największych mankamentów przy tego rodzaju ulepszeniach technologicznych, mający wymiar dużej katastrofy ekonomicznej i prowadzący zapewne do załamania globalnego rynku energii.
Inne urządzenie oparte na bezpłatnej energii.
Przewidywania związane z nowymi trendami technologicznymi zwykle nie dotyczą tego typu źródeł energii, raczej jako najbliższą funkcjonalność w produkcji energii przewiduje się energię termojądrową (reaktory termojądrowe) oraz rzadziej reaktory oparte na torze. Mało mówi się o wolnej i darmowej energii z generatorów magnetycznych, temat jest raczej nieobecny w poważnych mediach, opracowaniach naukowych i technologicznych. Sporadycznie zdarzają się motywy mniejszej wagi na ten temat, jednak bez większego rezultatu praktycznego. Trudno się dziwić, że temat jest zepchnięty na margines technologiczny, biorąc pod uwagę powyższe, jednakże zasoby świata w końcu skończą się i będzie należało wtedy zwrócić się w kierunku bardziej uniwersalnych metod produkcji energii nie związanych z ziemią, wtedy może świat przypomni sobie o generatorach magnetycznych i darmowej energii, które wcześniej odrzucono z powodów ekonomicznych. Gdy to nastąpi może wtedy również nie będzie za późno na odnowienie ekosystemu planety zrujnowanego przez grabieżcze i eksploatacyjne podejście człowieka do przyrody i jej bogactw naturalnych.
Elektronika to obecnie w gospodarce dziedzina wiedzy mająca kluczowe znaczenie w systemach sterowania, nadzorowania i bezpieczeństwa integralnych systemów w skali globalnej. Wraz z wynalezieniem tranzystora i później pierwszych układów scalonych otworzyła się cywilizacyjna droga do sztucznej inteligencji i robotyzacji, w których to dziedzinach wiedza z zakresu elektroniki pełni kluczową i podstawową rolę. Od tego rodzaju wiedzy zależy funkcjonowanie opartych o elektronikę maszyn stworzonych przez ludzi począwszy od urządzeń mierniczych, poprzez sterowanie pojazdami szynowymi do statków kosmicznych. Podstawowe zjawiska fizyczne typu przepływu prądu (stan logiczny 1) i brak przepływu (stan logiczny 0) złożyły się na system binarny. To na jego podstawie działają dzisiejsze maszyny typu komputerów i serwerów. Fizyka ciała stałego i oparta na niej elektronika, od początków XX wieku, przeszła długą drogę, w trakcie której mieliśmy do czynienia z lampami elektronowymi i opartymi na nich prostymi maszynami obliczeniowymi wykonującymi proste działania arytmetyczne, zużywającymi ogromne ilości prądu i potrzebujące przestrzeni (zajmujące niekiedy całą halę przemysłową) do czasów obecnych, gdzie miniaturyzacja i litografia wykorzystująca półprzewodniki dokonała technologicznego skoku, który wraz z technologią SI (sztucznej inteligencji) można określić jedynie mianem rewolucji przemysłowej. Nauczyć się elektroniki znaczy poznać narzędzie do rozwiązania dużej ilości problemów technicznych, dzięki pokonaniu których wynalazca może zrealizować niekiedy bardzo śmiałe projekty. Występują różne rodzaje elementów i podzespołów elektronicznych, których budowę i zasadę działania warto poznać. Istnieje wiele różnych zjawisk fizycznych w oparciu, o które działają te elementy, takich jak rezystancja (opór elektryczny), pojemność elektryczna, indukcja, natężenie prądu, napięcie itp.
Siła Coriolisa to zjawisko, którego istota polega na bezwładności ciał oraz zachowania momentu pędu tych ciał. To zjawisko jest charakterystyczne i odnosi się do całych planet, zwłaszcza tych które rotują dość szybko. Taka planeta jak Ziemia obraca się z zachodu na wschód z prędkością 15 stopni na godzinę a biorąc pod uwagę obwód równikowy, który jest równy mniej więcej 40 tysięcy kilometrów w ciągu godziny każdy obiekt znajdujący się na równiku przebywa mniej więcej odległość równą 1667 km, co otrzymujemy dzieląc obwód równikowy przez ilość godzin (24 h) co daje prędkość w pasie przyrównikowym równą mniej więcej 1667 km/h. W związku z czym każde ciało poruszające się z południa na północ, bądź z północy na południe doznaje siły Coriolisa, która powoduje to że tor jego poruszania odchyla się odpowiednio na półkuli północnej prawostronnie, tak iż prawe brzegi rzek na półkuli północnej ulegają erozji wodnej i są podmywane bardziej niż lewe, a na półkuli południowej dzieje się dokładnie odwrotnie. Obiekt materialny zrzucony z wysokiej wieży w kierunku powierzchni Ziemi, spadnie na półkuli północnej, nieco w innym punkcie(nieco na zachód) niż wynikałoby z jego trajektorii lotu prostoliniowego wynikającego z jego zgrubnej oceny.
Na skutek ruchu obrotowego planety ciało materialne spada nieco na zachód od spodziewanego punktu upadku po zrzuceniu z wysokiej wieży.
Na biegunach zatem siła Coriolisa nie wywołuje tego rodzaju efektów jednak wahadło Faucaulta wykaże jej istnienie, a mianowicie usytuowane na biegunie wahadło wykona 360 st. obrót w ciągu doby, w strefach pomiędzy równikiem a biegunem (południowym lub północnym) ruch wahadła będzie wolniejszy, natomiast wahadło umieszczone na równiku nie będzie obracało się w skali dnia , więc będzie ono statyczne. Tego rodzaju doświadczenia oparte na wahadle Faucaulta potwierdzają w sposób naoczny zasadę zachowania pędu i potwierdzają obrót Ziemi, co w dawnych czasach nie było jeszcze takim pewnikiem. Siły występujące na powierzchni Ziemi związane z momentem pędu są to siły pozorne, dotyczące bezwładności, wynikające z podstawowych praw fizycznych obowiązujących w przyrodzie.
Nieco może niespodziewanym rozwiązaniem w tym momencie zaprezentowanym byłaby kolej bezwładnościowa oparta na tego rodzaju zjawiskach. Przy wykorzystaniu dużej częstotliwości i ciężaru, skład mógłby poruszać się w jednym kierunku a mianowicie na zachód ale mógłby też poruszać się pod kątem do kierunku osi wschód - zachód, na zasadzie siły częściowej, działającej z ukosa. Strzałki niebieskie przedstawiają kierunek obrotu planety. Zielone strzałki oznaczają kierunek relatywnego przesunięcia - kierunku podróży składu. Czerwonym kolorem zaznaczyłem tkz. martwy punkt. Zielonym zaznaczyłem początkowe położenie składu. W przypadku okręgu kierunek jazdy z początkowego położenia zależny jest od przypadkowego rozkładu sił.
Skład w tunelu na zasadzie sił płynnych przy zastosowaniu dużej częstotliwości drgań, za każdym razem, gdy spada w polu grawitacyjnym, przemieści się ułamek milimetra jednak przy wysokiej częstotliwości przemieszczenia te sumują się do metrów. Jednak gdy masa przemieści się w dół musi ona powrócić w górę, żeby domkną się cykl, co wymaga energii, ale przy małej szczelinie pomiędzy dolną szyną i górną, może dochodzić do bardzo szybkich drgań oraz rezonansu.
Całość wymaga na pewno gruntownego przemyślenia. Jednak myślę, że jest to dość ciekawe podejście do kwestii zachowania momentu pędu i wykorzystaniu tego zjawiska do konkretnych celów w warunkach planetarnych
.
Efekt H. Coandy to efekt występujący często przy przepływie cieczy lub gazów nad powierzchnią ciała stałego. W wyniku tego przepływu następują konkretne siły dynamiczne działające na ciała stałe spowodowane podciśnieniem za sprawą szybko przepływającego ośrodka płynnego, bądź gazowego nad powierzchnią, co w rezultacie skutkuje tym, że obiekt materialny doznaje siły, na skutek której może unieść się, zmienić tor lotu w powietrzu lub nawet zmienić trajektorię lotu obiektu znajdującego się w przestrzeni kosmicznej, pomimo tego, że obiekt znajduje się w próżni kosmicznej, czyli ośrodku, w którym niemożliwe jest działanie sił aerodynamicznych, czyli sił zapewniających możliwość lotu konwencjonalnym pojazdom atmosferycznym, które opracowano dotychczas. Wszystkie pojazdy atmosferyczne działają również w oparciu o podciśnienie, nadciśnienie, które to zjawiska uzyskiwane są za pośrednictwem wirników, turbin, sprężarek z turbinami, przy jednoczesnym zastosowaniu powierzchni płatów nośnych o określonym kącie natarcia, jak w konwencjonalnych samolotach pasażerskich, czy wojskowych, dodatkowo wyposażonych w lotki, klapy, dzięki którym pojazdy te mogą wznosić się albo lądować, oraz umożliwiają manewry podczas samego lotu w atmosferze. Jednakże poza atmosferą są one całkowicie bezużyteczne, nigdy również nie są w stanie pokonać przewidzianego fabrycznie i technologicznie pułapu, na który mogą się wznieść z uwagi na rozrzedzenie powietrza. Czym wyżej od powierzchni ziemi, tym powietrze jest rzadsze i na pewnej wysokości po prostu nie ma go już zupełnie, wtedy mówimy o otwartej przestrzeni kosmicznej, gdzie oprócz zerowej grawitacji, brak jest powietrza którym oddychać mógłby człowiek, nie ma również komfortu termicznego, do którego istoty jak ssaki i inne gatunki są przystosowane na powierzchni ziemi. Z tego względu, biorąc pod uwagę fakt, że człowiek jest kompletnie nie przygotowany do warunków otwartej próżni kosmicznej, musimy, chcąc podróżować w kosmosie odtworzyć na statkach kosmicznych w miarę możliwości warunki jakie występują na Ziemi. Jedynym jednak napędem jaki opracowano jest napęd rakietowy, który jest skuteczny, acz niewystarczający w warunkach próżni kosmicznej, gdyż jego możliwości są poważnie ograniczone. Koniecznością i najistotniejszą sprawą obecnie staje się opracowanie układów napędowych, dzięki którym dotrzemy szybciej i dalej w przestrzeń kosmiczną niż czynimy to za pośrednictwem systemów transportu opartych na silnikach rakietowych. Takimi układami napędowymi są układy generujące siły napędowe w systemie zamkniętym funkcjonalnie, czyli system tego typu nie powinien polegać na utracie energii, ani masy na zewnątrz, jak ma to miejsce w przypadku rakiet na paliwo stałe lub ciekłe. Należy wyeliminować także wszelkie otwarte systemy typu napędu fotonowego, jonowego oraz napędu magnetycznego z wykorzystaniem plazmy, gdyż są to pochodne systemów rakietowych, gdyż w ich przypadku też następuje zewnętrzna emisja, a co za tym utrata energii bądź masy w przestrzeń kosmiczną. Rozwiązania oparte na efekcie Coandy mogą zapewnić tego typu funkcjonalność (zamknięty system obiegu energii i masy), pod warunkiem zastosowania odpowiednich technik. Pierwszy tego typu przykład polega na zastosowaniu dwóch turbin wytwarzających wir powietrzny cyrkulujący w zamkniętym obszarze wewnątrz statku kosmicznego.
System taki ma to do siebie, że ilość powietrza potrzebnego do zasilenia urządzenia może być w przybliżeniu taka sama, pod warunkiem hermetycznego zabezpieczenia, całość może również pracować pod dużym ciśnieniem tak by zwiększyć występujące tu siły. System uzyskuje siły napędowe w wyniku przepływu gazu, który przekazuje swoją energię dynamiczną na górę obudowy za pośrednictwem 4 skrzydeł. Powietrze w tym rozwiązaniu jest pod zwiększonym ciśnieniem u dołu i mniejszym u góry co powinno teoretycznie powodować zasysanie urządzenia w kierunku mniejszego ciśnienia. System jednak nie był testowany w warunkach laboratoryjnych, więc może po prostu nie działać. System musi mieć możliwość cyrkulacji powietrza i chyba nie będzie pracować w tej postaci co jest narysowane. Konieczny raczej jest jakiś inny co nieco system, który będzie odprowadzał powietrze w osi pionowej, by pozwolić na wymianę gazu wewnątrz bo gdy dwa wirniki będą pracowały jednocześnie wytwarzające się stałe ciśnienie nie pozwoli na ich dalszą pracę wtłaczania powietrza. W każdym razie trzeba by to jeszcze poważnie przeanalizować. Nie ten problem jest tu akurat istotny, bo rozwiązań zapewniających ruch powietrza wewnątrz tych przewodów jest wiele, jak np. zjonizowanie powietrza i napędzanie go polem elektrycznym lub elektromagnesami, najważniejsze jest to czy faktycznie energia aerodynamiczna przełoży się na wynikową siłę mogącą być skuteczną w przestrzeni kosmicznej. To jednak rozwiązanie nie jest jak widać rozwiązaniem opartym w sposób oryginalnie bazujący na sile Coandy jednak także wykorzystuje ono siły aerodynamiczne żeby wytworzyć efekty nieskompensowane w danym kierunku.
Innym rozwiązanie tym razem opartym o siły Coandy jest rozwiązanie jak poniżej.
W tym rozwiązaniu siły napędowe realizowane są za pośrednictwem przepływu cieczy nad tarczą a całość pracuje w permanentnym w niej zanurzeniu. Wirnik wykorzystujący siłę odśrodkową do zasysania i kierowania wody na tarczę napędzany jest przez silnik elektryczny, który pracuje w środowisku suchym. Rura środkowa ma koło zębate do którego dotyka zębatka pasu lub łańcucha doprowadzające napęd z silnika elektrycznego, rura ta połączona jest z wirnikiem z którego wyrzucana jest woda. System zamocowany jest na obudowie sferycznej wypełnionej wodą.
Zwykły system który można by zastosować w kosmosie (np. na stacji kosmicznej) w celu podwyższenia np. orbity, byłby to system wirnika skonstruowanego na zasadzie rozpraszania powietrza i jego kompresji. W kierunku przeciwnym do siły napędowej powinna emitowana być wiązka rozproszona, tak by nie dopuścić do zbyt dynamicznych przełożeń energii wewnątrz atmosfery wypełniającej wnętrze stacji kosmicznej. System taki mógłby wytwarzać siłę dodatkową w celu zwiększenia prędkości orbitalnej stacji, co doprowadziłoby do podwyższenia orbity. Dodatkowo w kosmosie system wyposażony w wirnik podwójny przeciwbieżny nie musiałby wydatkować energii na podtrzymanie swojego ciężaru gdyż pracowałby on w warunkach nieważkości...
Rozwiązanie systemu napędowego wykorzystujące rozszerzalność termiczną, to być może nieco niespodziewana w stosunku do obecnych nurtów technologicznych propozycja. Jakkolwiek rozszerzalność termiczna materiałów mająca swój wpływ na ich wymiary geometryczne prowadzi do jedynie niewielkich ich zmian całkowitych, jak zwiększenia długości, objętości, czy obwodu, to biorąc pod uwagę znaczną precyzję, która musiałaby być w tego rodzaju rozwiązaniu zastosowana i całej masy problemów technicznych mogących mieć tutaj miejsce, to cały czas idea ta nie została jeszcze wyeliminowana z powodu jakichś istotnych błędów w założeniach. Ostatecznie, też przecież w konsekwencji bardzo wiele zależy od wyrafinowania i czynnika pracy włożonej w “doszlifowanie” technologii, której podstawy tutaj zaprezentowano. Jak wiemy zmiana geometrii obiektów może być spowodowana efektami elektromagnetycznymi, relatywistycznymi lub związanymi z falami grawitacyjnymi. Ja zajmę się tutaj tą pierwszą ewentualnością. Obiekt położony w zasięgu pola elektromagnetycznego z pasma cieplnego, podczerwieni, absorbuje energię elektromagnetyczną, poprzez sieć atomów, które w tym procesie wpadają w drgania, drgania te są nie spolaryzowane przestrzennie, następują we wszystkich kierunkach, co doprowadza do zmiany geometrii szczególnie tych wymiarów, które są największe co do wartości. Długi pręt stalowy ogrzewany równomiernie na całej długości, którego stosunek szerokości do długości jest wielokrotnie mniejszy odpowiednio zwiększy swój wymiar całkowity na długości, natomiast jego obwód czy szerokość zmieni się niewiele w procesie ogrzewania w stosunku do długości.
Przemieszczenie - praca kosztem energii cieplnej pobranej z otoczenia.
Wykorzystanie mechanicznej energii wewnętrznej.
Przemieszczenie - praca kosztem energii sprężyn.
Statyczny system konwersji energii cieplej na pracę.
Teoretyczny system statycznej zamiany energii cieplnej na pracę - system dwukierunkowy.
Schemat systemu jezdnego z generatorami drgań osiowych.
W przypadku takich systemów znamienne jest to że może powstawać rezonans, w którym całość podlega drganiom o dużej częstotliwości, nie trzeba zatem dodatkowej energii do uzyskania prawidłowego funkcjonowania tego rozwiązania. Rezonans może powstać gdy występuje wywołany starterem oscylacyjny ruch całego systemu w osi pionowej. Rezonans powodują siły pochodzące z oscylatorów osiowych na których całość jest zawieszona, oraz na których ona jednocześnie spoczywa. Zastosowanie irydu ma uzasadnienie techniczne i praktyczne, bowiem jest to pierwiastek o nadzwyczaj małym promieniu atomowym oraz jest twardy i nieścieralny, nie ulega również oksydacji, nadaje się tutaj więc doskonale. Jest on jednak pierwiastkiem deficytowym w skali świata, więc zastosowanie go tutaj jest niestety dość sporne. Z irydu powstają nadzwyczaj gładkie powierzchnie niemożliwe do uzyskania dla wielu innych materiałów o dużej twardości i trwałości. Wszystkie pyły i drobiny na trasie przejazdu w tym przypadku są większe niż szczelina natarcia przodu składu, de facto bowiem mamy tu do czynienia z odległościami mniejszymi niż średnica atomu wodoru, lub porównywalnymi z nimi, profil pochylenia jest także kwestią sporną, gdyż ma on wartości wymiarów subatomowych, a zatem precyzja wykonania takiego systemu napędu musi być ultra wysoka.
Prąd elektryczny, który można by uzyskać z bezwładności ciał stałych lub cieczy w warunkach istnienia pola grawitacyjnego, nie jest obecnie powszechną, co do metody techniką, którą można stosować na większą skalę w sektorze energetycznym. Obecnie nie ma technologii umożliwiającej produkcję przy wykorzystaniu podobnych metod energii elektrycznej z wyjątkiem elektrowni wodnych, gdzie bezwładność, bądź jak kto woli, energia grawitacyjna i potencjalna wody jest szeroko wykorzystywana w celu zamiany przy użyciu turbin wodnych energii mechanicznej wody na prąd elektryczny z prądnic. Inna forma wykorzystywania energii inercyjnej lub bezwładności nie cieczy a ciała stałego może mieć różne formy i tak np. konwersję energii mechanicznej do energii elektrycznej można dokonać używając równi pochyłej. Następuje w tym przypadku utrata energii potencjalnej ciała toczącego się po równi na rzecz energii obrotowej, gdy ciałem staczającym się jest rozwiązanie małego tarcia jak zastosowanie rolek lub kół, wtedy podczas spadania następuje obrót systemu jezdnego podczas którego np. alternator z nim połączony może produkować energię elektryczną. Jednak po osiągnięciu punktu najniższego tego rodzaju produkcja energii staje się niemożliwa i aby kontynuować produkcję energii konieczne jest dostarczenie tej samej energii, która została wcześniej wzięta z takiego systemu produkcji energii, więc jest to nonsens z praktycznego punktu widzenia. Można by jednak spróbować zastanowić się czy nie ma faktycznie możliwości aby zmienić bilans końcowy, który równa się zero, w jakiś nieokreślony na razie sposób, jednocześnie nie stosując zbyt bardzo skomplikowanych metod technologicznych. W zasadzie przy tego rodzaju problemie technologiczno – praktycznym nie zawsze można zastosować rozwiązania oparte na polu magnetycznym w sposób zarówno wydajny funkcjonalnie jak również odpowiednio tani. Należy raczej myśleć o zastosowaniu sił bezpośrednio samoistnych, jak wiemy pole magnetyczne nie koniecznie jest tego typu natury, ponieważ wiąże się ono z ruchem ładunków elektrycznych, a ruch ładunku musi być wywołany czynnikiem bardziej pierwotnym, w tym przypadku najczęściej polem elektrycznym i jego zmianami. Jeżeli jednak zastanowimy się nad samym polem elektrycznym, a już konkretniej polem elektrostatycznym, czy wynikającym z właściwości tego pola oddziaływaniu ładunków elektrycznych między sobą, to mamy tu dwa rodzaje możliwych oddziaływań, między którymi pojawia się siła Coulomba. Przy zastosowaniu niektórych metali uprzednio wypolerowanych do tego stopnia by elektrony z powłoki elektronowej jednej okładki mogły oddziaływać z protonami z drugiej okładki w warstwie najbliższej im obu i wzajemnie, mamy do czynieni z ewentualnym wstępem do uzyskania siły nośnej mogącej działać przeciwnie do wektora przyspieszenia grawitacyjnego i może to być tak znaczna siła że powierzchnia nośna okładek zbilansowana siłą ciężkości może być naprawdę niewielka. Mamy tu układ, który przy jednoczesnym precyzyjnym sterowaniu elektronicznym mógłby być równoważny zastosowaniu o wiele bardziej kosztownemu systemowi elektromagnesów, które wykonałyby ta sama pracę ale zużyłyby dużą moc prądu. Zastosowanie obustronne magnesów stałych o odpowiedniej sile na długiej trasie jest nonsensowne ekonomicznie. Mowa tu o trasie, gdyż docieramy tu do samego sedna rozwiązania technologicznego o którym tu mowa. Przypuśćmy, że mamy bowiem za zadanie nie tylko wyprodukowanie energii elektrycznej jako takiej ale również np. transport ładunku, lub pasażerów na dowolny dystans, dopóki mowa o warunkach planetarnych. Jak jednak pogodzić te dwie funkcjonalności ? Ładunek, każda masa w tym i masa ludzi na pokładzie powoduje wektor sił grawitacyjnych skierowany w kierunku środka grawitacyjnego Ziemi, zawsze gdy ciężar znajduje się pomiędzy zbalansowaną siłą podwieszającą i siłą grawitacyjną wynikającą z ciążenia powszechnego. To jest moment właściwy do tego by zastosować wspomnianą wcześniej równię pochyłą jak również odpowiednio precyzyjne sterowanie elektroniczne całym systemem pozyskania energii i transportu razem wziętych. Dopóki pochylenie równi począwszy od początku równi do jej końca oraz jej długość, co musi być optymalnie obliczone, nie powoduje przekroczenia sił granicznych wynikających ze średniej odległości na której nośność za pośrednictwem sił Coulomba jest zapewniona, można założyć, że graniczne siły mogą być precyzyjnie zbalansowane za pomocą komputera pokładowego w który wyposażony jest system jezdny odprowadzający prąd do zewnętrznej sieci elektroenergetycznej. Dzieje się tak dlatego, ponieważ energia grawitacyjna zostaje od razu przekształcona na energię kinetyczną i w konsekwencji na energię elektryczną.
Siły tu działające mogą jawić się jako niewielkie jednak gdy zastosujemy tutaj dodatkową szynę dolną wykorzystując tą samą formę oddziaływania ładunków jak u góry jednak zastosujemy ją tutaj bez profilowania na równię pochyłą, tak by służyła za dodatkowe wzmocnienie sił grawitacyjnych to mamy już konkretne i mocniejsze siły, które mogą tu się pojawić zwłaszcza po solidnym rozpędzeniu się składu. Skład taki może również jeździć tylko po okręgu produkując energię bez istotnych celów transportowych.
Metoda, którą omówiłem tu może nie dość precyzyjnie, wymaga dokładniejszego sprecyzowania i zdaję sobie sprawę, że w tej postaci, która jest tu przedstawiona może to wyglądać na kolejną utopię technologiczną i wskazywać na brak podstawowej wiedzy z zakresu fizyki, jednak w historii technologii wiele razy już zdarzało się tak, że jakaś technologia wydawała się z pozoru utopią jednak dzięki uporowi jej twórców stała się później jedną z istotnych podstaw i filarów technologicznych w skali świata.
Centrifugal force can be useful for generating electricity. Here is centrifugal force harnessing electric and permanent magnets generator fo...
A drawing showing magnetically controlled inertial system for propulsion with application of two independent weights. System can to work bot...