Types of inertial propulsions.

Type 1 - System with swivel arms and rotating weights. In this system the weights are pushed ahead by connected with ball bearings arms and central cross rotor. The solution assumes of ex-center location of mass - longer distance from the center of mass on the top and shorter distance on the bottom of the device. The device should transform circular movement of the weights to linear motion. An external rim is collecting push force on the top more than on the bottom. System could work properly also if the weights would be pulled by rotor and swivel arms.

Type 2 - One rod inertial propulsion. System is consisting of only one moving element not counting hub with through hole for the rod and the shaft with rotor of the electric motor. 

Type 3 - Inertial propulsion with magnetic clutch.

Type 4 - Ex-center swing machine.

Type 5 - A simple inertial drive which is easy to do in home condition or in small workshop. The entire system is consisting of four steel balls, external ring, one cross pipe and electric motor. The main principle of operation of this system is that the balls have free space for extend outside cross pipe and they are rotating on asymmetric trajectory in vertical direction - ex- center location of cross pipe, so on the bottom they are hiding inside pipe and on the top position they are extending from them more so the centrifugal force is stronger on the top because the balls have more kinetic energy on the top as they are moving with greater velocity than on the bottom what is caused by less distance from the center of their rotation on the bottom than on the top. The balls have also enough space to rotate inside the cross pipe however some friction will be appearing in this system. This friction can be decreased using brass rings instead the bearings placed in each end of the pipe.

Extra massive inertial propulsion system.

This propulsion system that I noticed one time on Alfred Evert site back in 90' or slightly later was in fact only a 2D drawing with additional ball bearings on the top of each weight. As a latest version I will make an animation in blender of similar system with a little different constructional assumptions. The main change rely on the change of smal ball bearings on the top of each mass on big needle bearings inside the external rim. Previous version was similar to this scheme:

On above picture is shown several weights rotating on central rotor shaft with many rods, on each rod is moving one the weight. The picture is simplified. System has mechanical energy supply by external electric motor. The weights have linear bearings between rods and itself what is not shown on this picture. 

I've added also electric motor which is delivering the mechanical power to the system. Another big change is making the weights as a doubled masses connected by a rods to obtain more geometrical and functional stiffness to avoid uncontrolled rotation of the masses on round rods, making it double with connection allows to avoid this problem and increasing the weight mass at once two times. The quantity of rotating masses is eight. The system have also linear bearings inside each of rotating mass in number of 2 for each pair of weights. This propulsion have additionally rounded corners as a finish of the weights what allows for a better sliding of the weights on the needle bearings.   

It is recommended to apply some lead fill in the inside of the weights for make better parameters of acting forces, however it is not necessary because the weight of steel is enough for this solution. This system should to operate with a greater speed in comparison to the system with more ex-center placement of the point of rotation as is seen in previous scheme. I applied here less ex-center solution with more respect for greater speed of rotation and bigger rotating mass for less vibration reasons.

The system if right constructed could give a lot of power and should be able to lift heavy loads, crew and equipment. However the main obstacle in this case to obtain an efficient working prototype is the lack of financial support for starting crucial works on this technology. Rocket technology needs a dangerous fuel and liquid oxygen. What we got here is a propellant-less clean propulsion method capable of eliminate every jet and rocket transport and it is a simple inertial propulsion system as a many I was presented lately unfortunately having only a hope that someday this propulsion will see the daylight for good of all mankind.  

The main shaft is equipped with big ball bearings suspending the main rotor with masses. There can be second the same bearing for the support additionally the rotor from other another side. In the previous version from the autor Alfred Evert drawing the system was looking like this. This is two cut away through the rotor and external case. There are no bearings and no electric motor. Drawing is 2D plane picture.

If I will have more time and better mood for making more documentation of this impressive propulsion method I will make a animation what will show exactly how this device works.

Wobble propulsion methods.

Several years ago I was thinking about a specific propulsion method based on momentum conservation of wobbling rings. Those rings were wobbling around a central shafts and there was magnetic energy exchange between rings and upper toroid magnets. Generally there was two of situations based on attraction or repulsion of the permanent magnets. In the first case on the left the magnets are polarized on attraction so the control of the system is depending from the distance between the two of magnets and the magnetic interaction is decreasing with the distance between the magnets. There are several types of creating wobble on the central cones like electromagnetic way or pneumatic method. The main assumption is based on mechanical displacement caused by the shape of the cones acting on wobbling rings. In this process the magnetic rings are pushing or dragging the entire system by application of magnetic forces. Conical shape is not necessarily required to obtain the propulsion force because for that reason it is enough if the central shaft has the cylindrical shape so the rings can only wobbling without the tendency to move toward the toroid upper magnet or move upward in free space. The momentum conservation and the centrifugal force is enough for change the magnetic forces in levitation of entire system because the system is balanced by the else two generators placed on equilateral triangle corners. The system need to be driven by electromagnets and have a proper electronic control system. The problem is to deliver to the rotating ring electricity and this is one of the main problems. I've thought about a specific commutator system placed on the cone and deliver energy by the contact between the cone and the ring. This commutator should be located along the entire cone and the ground should be isolated from current by an insulator. This system of propulsion is a pioneer kind of vision in propulsion methods. 

In both case there can be used electromagnets for better control of the system. Especially if to apply a cylindrical shape of the central shafts the use of electromagnets is important and necessary, because only with the application of electromagnets one can than control propulsion and acceleration of the system. The system wasn't tested yet. 

Only if the system is balanced by two additional generators the system can work properly. The generators should be synchronized in time and phase so this is another difficult problem need to be obtain if someone is to build this system. This propulsion system should work in vacuum conditions and micro-gravity state. 

Dotrzeć do najbliższych gwiazd.

Wiele osób we współczesnym świecie zadaje sobie jedno pytanie - kiedy człowiek będzie dysponował technologią umożliwiającą mu dotarcie do najbliżej usytuowanych systemów planetarnych poza układem słonecznym? Pytanie to ze swej natury proste, chociaż odpowiedź na nie niekoniecznie musi być prosta i jednoznaczna. Odkąd człowiek pozyskał umiejętność krzesania ognia i osiadł na stałe, porzucając życie koczownika, odkąd nauczył się kowalstwa i uprawiania roli, hodowli zwierząt domowych, ciesielstwa i innych umiejętności pozwalających mu utrzymać się przy życiu wraz z rodziną, w niekiedy bardzo niesprzyjającym środowisku jakie stanowiła surowa natura na kontynentach Ziemi, nabierał coraz większej wprawy w trudnej sztuce przetrwania na tej planecie. W walce człowieka, by podporządkować sobie naturę musiał się wiele nauczyć, niekiedy dostając od losu różne lekcje, o których nigdy nie zapomni. W obecnej sytuacji człowieka na Ziemi, gdzie dysponuje on już dość zaawansowana technologią zarówno zdolną do destrukcji planety jak i jej ochrony, przed niektórymi procesami przyrodniczymi, zdolnymi ja zniszczyć, jak i przed samym sobą, są wyzwania i cele których jeszcze nie osiągnął, a które obecnie inspirują do działania pokaźne rzesze umysłów naukowców i badaczy oraz stawiające przed inżynierami potrzebę wypracowania ostatecznych rozwiązań, dzięki którym stanie się możliwym podróż człowieka do gwiazd…

Pierwotny cel, który człowiek sobie postawił, polegający jedynie na pragnieniu przetrwania w obrębie planety, ma swoje dalsze konsekwencje odpowiadające aktualnemu zaawansowaniu technologicznemu, co jest związane z postępem naukowo – technicznym. Konsekwencje te rozszerzają się poza obręb planety wraz ze zdobyta przez ludzkość wiedzą. Obecnie ważnym stają się nie tylko te zagrożenia płynące z obszaru planety, ale również te które pochodzić by mogły z kosmosu, czego stajemy się coraz bardzie świadomi. Poznanie kosmosu wiąże się z nowymi możliwościami, a jest ono realizowane przez takie działania jak obserwacja astronomiczna z powierzchni planety i spoza niej, podróż kosmiczna dokonywana za pośrednictwem napędu rakietowego i jonowego. Weszliśmy w czas intensywnej rywalizacji pomiędzy narodami i podmiotami prywatnymi w eksploracji pobliża Ziemi oraz nieodległych rejonów systemu słonecznego, wysłaliśmy sondy poza układ słoneczny podróżujące obecnie w przestrzeni międzygwiezdnej do takich gwiazd jak Vega. Technologia uzyskana w procesie wielokrotnie kończącego się niepowodzeniem, stosowania napędu rakietowego, obecnie obchodzi swoją drugą nową odsłonę, w której rakiety wielokrotnego użytku, pełnią ważną rolę. Skala kosmosu jest jednak olbrzymia, a jego całkowite rozmiary nieznane do tej pory, jego promień szacuje się na 13 -15 mld lat świetlnych określane jako znany wszechświat, co daje dystans pomnożony razy prędkość światła równy średnio około 132 451 200 000 000 000 000 000 (sto trzydzieści dwa tryliardy czterysta pięćdziesiąt jeden trylionów dwieście biliardów km) – jest to promień widzialnego wszechświata wyrażony w kilometrach. Przyzwyczailiśmy się do skali ziemskiej, w której odległości są niewielkie, znikome wręcz w porównaniu do przestrzeni kosmosu, oparliśmy swoją technologię na fali elektromagnetycznej, za jej pośrednictwem dokonujemy obserwacji dalekiego kosmosu i realizujemy własną komunikacje planetarną. Jednakże już w obrębie samego systemu słonecznego komunikacja z użyciem fal radiowych staje się mocno utrudniona z uwagi na odległości jak i obrót ciał kosmicznych. Jeżeli mielibyśmy wybrać się poza system słoneczny podróż nawet z prędkością 99 procent prędkości światła staje się mało atrakcyjna. Przy zastosowaniu napędu nuklearnego lub termonuklearnego i wykorzystaniu hibernacji załogi pewne osiągnięcia w eksploracji kosmosu (naszej galaktyki) mogłyby zostać poczynione, jednak cały czas jest to nie to o czym można by marzyć. Najbliżej systemu słonecznego znajduje się nie widoczny z półkuli północnej system podwójny gwiazd Alfa i Beta w gwiazdozbiorze centaura. Odległość do tych gwiazd wynosi jakieś 42 573 600 000 000 (czterdzieści dwa biliony pięćset siedemdziesiąt trzy miliardy sześćset milionów km, którą światło pokonuje w jakieś 4,5 roku, podróż w dwie strony z prędkością światła, zajęłaby jakieś 9 lat ziemskich. Nie potrafimy budować obecnie statków kosmicznych, które zdolne by były osiągnąć nawet 1 procent prędkości światła tj. około 3000 km/s. Obecnie prędkości mierzy się w kilometrach na godzinę tj. w skali 3600 razy mniejszej niż skala świetlna, to wiele mówi o technologii obecnej. Jak już widać prędkości uzyskiwane w konwencjonalnym napędzie rakietowym to znikomy ułamek 1 procenta prędkości światła. Nie znamy innych lepszych napędów poza napędem rakietowym zdolnych rozpędzić pojazdy do znacznie większej prędkości. Są spekulacje i rozważania dotyczące pewnych rozwiązań jednak są one niewystarczające do opracowania technologii z prawdziwego zdarzenia zdolnej zapewnić komunikacje międzygwiezdną. Są koncepcje wykorzystania napędów elektromagnetycznych, wykorzysujących promieniowanie laserowe i żagle słoneczne jest to jednak jeszcze jeden przykład oddzielenia głównego napędu od pojazdu, co może skutkować tym, że po eliminacji czynnika napędowego i oddzielenia go od pojazdu, pojazd staje się bezużyteczny i nie może manewrować ani kontynuować podróży. Przyszłością są koncepcje, gdzie czynnik napędowy nie opuszcza pojazdu i nie dochodzi do emisji, transmisji ani wpływu czynnika napędowego na pojazd od zewnątrz jak to jest w przypadku napędu rakietowego. Tego typu napędy są możliwe do realizacji, jednak potrzeba dziesiątków lat na opracowanie ich podstaw a przede wszystkim dostosowanie psychologii ludzi do ich wykorzystania. Przemysł obecny byłby w stanie je zrealizować istnieje wystarczające zaawansowanie technologiczne do realizacji takich celi, jednak problemem jest brak merytorycznej rozmowy w kręgach inżynierskich i naukowych nad tego typu napędami. Mamy do dyspozycji zaawansowaną elektronikę, obróbkę metali CNC, która jest obecnie już też na wysokim poziomie, opanowaliśmy dość dobrze metalurgię i tworzenie stopów metali, mamy doświadczenie w tworzeniu zaawansowanej mechaniki maszynowej i pojazdowej – to wszystko uprawnia nas do realizacji pewnych planów, które powinniśmy już obecnie zacząć realizować, by niezwłocznie przystąpić do realizacji kompleksowej eksploracji systemu słonecznego. Technologia, którą dysponujemy nie powinna znajdować swojej kwintesencji w technologii napędu rakietowego, należy pójść dalej, znacznie dalej by wykorzystać mechaniczne siły o naturze grawitacyjnej takie jak siły bezwładnościowe, do konstrukcji napędów kosmicznych i opartych na nich pojazdów kosmicznych. Bezwładność jako taka to zjawisko mało zbadane co do swojej natury, ale intuicyjnie można wnioskować, że to może być właściwa a przede wszystkim szybka droga dla naszej cywilizacji, aby wyrwać się z więzienia grawitacji własnej planety. Inna droga to wykorzystanie sił magnetycznych, pola magnetycznego i materii w polu magnetycznym, to mogą być napędy magnetyczne wykorzystujące pola magnetycznego, potencjał magnetyczny i właściwości magnetyczne materiałów magnetycznych do napędu, oraz nawet zewnętrzne pole geomagnetyczne i inne pole magnetyczne obecne w przestrzeni międzygwiezdnej. Jeszcze inna droga to nowe typy napędu elektromagnetycznego polegającego na wykorzystaniu zjawisk elektrycznych, jak pole elektryczne, elektrostatyczne i pole magnetyczne lub elektromagnetyczne. Tego typu napędy nie są dalekie od realizacji przez ludzkość i wcześniej czy później doczekają się one tej realizacji, tak jak napędy oparte o bezwładność materii. Właściwości materii można modyfikować co jest zależne od zastosowania niektórych pól, przenikalności magnetycznej i elektrycznej. Możliwości rozbudowy obecnej technologii jest bardzo dużo, ten kto to dostrzega tylko wie, ile jeszcze można zrobić na tym polu, ograniczenie technologii transportu do technologii opartej na zjawisku akcji i reakcji, to jakieś nieporozumienie i mydlenie oczu. Ten widzi więcej kto pozbył się polaryzacji patrzenia, polaryzacji skłaniającej do myślenia jedynie w kategoriach ograniczeń, szukanie możliwości w ograniczeniach sprowadza się do fiaska i nie zawsze można coś konkretnego osiągnąć kierując się i lawirując pomiędzy wiedzą ustanowioną przez wcześniejszych badaczy, raczej należy traktować ich wkład jako początek wiedzy, nie oni mają ostatnie słowo, bo tego ostatniego słowa w nauce nie będzie nigdy i technologia korzystająca z ich dorobku będzie się rozwijała, nawet jeżeli zacznie ona wychodzić poza ten dorobek. Mieliśmy w historii różne spory naukowe i technologiczne, jedni twierdzili, że to lub tamto jest niemożliwe, że nie będzie działać, latać czy jeździć, jak się okazało działa, lata i jeździ, jak natura chciała pomimo tego, że oponenci uważali, że mają rację. Swoją droga dziwnie układają się losy świata i nie ma reguły, kto dopnie swego, a kto przegra na polu technologii czy nauki, losowość odgrywa też swoja rolę w tym wszystkim, jednak, jeżeli chodzi o podróże międzygwiezdne tu nie ma zgadywania czy przypuszczeń, po prostu sama technologia albo widzimy, że działa albo nigdzie nie polecimy i zostaniemy na Ziemi. Mam nadzieję, że nauka nie powiedziała ostatniego słowa i jednak znajdą się tacy w jej obrębie, którzy przetną hegemonię pewnych zasad i wyjdą poza nie, bo bez tego nigdzie nie dotrzemy. Tylko ci którzy mają coś do powiedzenia mogą coś zmienić, ci którzy dysponują pewnym zapleczem technologicznym, bo trudno spodziewać się, że ktoś z ulicy wszystko pozmienia, tu nie ma przypadków. Opanowanie odpowiednich technologii wymaga jednak wysiłku wielu ludzi, co innego nawet zbudować sam napęd, a co innego wdrożyć go do powszechnego użytku, to wymaga już charyzmy i siły charakteru, na którą nie każdy może sobie pozwolić. Poprzez lata budowano pewien schemat technologiczny, który obecnie ciężko będzie przełamać nawet najbardziej sprytnej i inteligentnej jednostce czy instytucji i pomimo tego, że pionierzy pewnych rozwiązań istnieli to przepadli w mrokach historii odbijając się monolitu z jakim mieli do czynienia. Sprawa sięgnięcia gwiazd przez człowieka nie odbędzie się gruchotania kości technologicznych i oderwania od koryta nie jednej lobbystycznej instytucji i ludzi, którzy stoją za biznesami, prowadzonymi od przeszło stu pięćdziesięciu lat. Jak dotychczas budowaliśmy technologię obierania jajka ze skorupki siekierą i trudno się dziwić, że sprawa wygląda jak wygląda, to co mamy to energetyka atomowa, technologia rakiet i zmasowana komputeryzacja. Wszystkie te technologie to jedynie namiastka tej technologii, którą będziemy dysponować w przyszłości, gdy zaczniemy realizować napędy oparte na współdziałaniu pól i wykorzystaniu chociażby, jak wspomniałem wcześniej, bezwładności materii. To co jest obecnie to jest zastój technologiczny, trudno spodziewać się, że jeżeli więcej osób będzie posiadało fach w postaci pieczenia chleba to chleb ten będzie lepszy. Chyba że ktoś całkowicie zmieni procedurę jego pieczenia wprowadzając nowy smak do naszej „kuchni” …

Przez lata nie dokonano istotnego przełamania kanonu naukowo – technologicznego – wszystkie próby wyeliminowania lukratywnych biznesów kosmicznych spełzły na niczym, nie ma nikogo kto przełamałby regulacje prawne, naukowe i technologiczne, opracowując coś diametralnie innego, co mogłoby zastąpić napęd rakietowy. Amatorzy podróży kosmicznych na papierze, szukają daleko i wysoko, podczas gdy odpowiedź jest na wyciągnięcie ręki, tylko trzeba zmienić podejście i nie dostosowywać wszystkich swoich spekulacji umysłowych do praw współczesnej fizyki, bo od niej właśnie chcemy uciec i wyjść poza nią opracowując tego typu rozwiązania przecież. Wyjdźmy najpierw od eksperymentu do teorii i nie uprzedzajmy się już na początku, że coś nie działa, bo nigdy nie podejmiemy żadnego działania. Inna sprawa, że niektórym zdaje się, że jak coś obliczą to jest to zawsze prawdziwe, jednak istnieją sprawy, która współczesna matematyka, a co za tym idzie i fizyka nie jest w stanie opisać, więc równania wychodzą sprzeczne albo tożsame lub wychodzi jakaś rozbieżność u wielu liczących i niezgodność danych obliczeniowych z obserwacją. Ci którzy nie przejmują się matematyką tak postrzeganą, dokonają skutecznego i prostego przełomu. Kwestia interpretacji wyników stanowi tutaj temat kluczowy.

Kosmos jest otwarty dla wszystkich, istnieje tylko nierozwiązana sprawa technologii, przełamania bariery technologicznej, kwestia ostatecznego pokonania grawitacji. Gdyby człowiek dysponował odpowiednią technologią jego sytuacja na Ziemi uległa by diametralnej poprawie, na razie jesteśmy jako cywilizacja podzieleni pomiędzy różne tematy i cele technologiczne, podział kapitału ma tu swoje odzwierciedlenie, jednak według mnie najważniejsze jest obecnie uratowanie cywilizacji przed przeludnieniem, chorobami zakaźnymi i nadmiernym uprzemysłowieniem, co wiąże się z zatruciem środowiska, a osiągnąć to można jedynie przez zwiększenie powierzchni życiowej dla ludzi i prawdopodobnie prędzej to uczynimy nie przez zasiedlenie oceanów, gdyż człowiek nie jest rybą, ani przez wkopanie się pod ziemię ani unoszenie się w atmosferze, ale przez całkowite opuszczenie planety, kolonizację Marsa i Wenus oraz budowę infrastruktury mieszkalnej w samej próżni kosmicznej, gdyż tej jest ilościowo i powierzchniowo najwięcej w kosmosie. Sama ingerencja człowieka w podstawy technologiczne, które obecnie on już osiągnął, nie powinna opierać się o drobne ruchy szczególnie w technologii transportu poza planetarnego, a o uzyskane doświadczenie z dziedziny fizyki ciała stałego umożliwiające opracowanie na bazie tej technologii bardziej zaawansowanych technik poruszania się w próżni niż ma to miejsce obecnie. Z doświadczenie swojego mógłbym wskazać pewne punkty w myśleniu technologicznym, które powinny być podjęte, aby doszło do radykalnych zmian uprawniających człowieka do pozbycia się więzów grawitacji, a są to po pierwsze zwrócenie się do redefinicji mechaniki tj. wejście w nowa jakość mechaniki i obrotu ciała stałego, spostrzeżenie nowego potencjału jaki ona udostępnia. Dostrzeżenie potencjału materiałów magnetycznych i elektromagnesów oraz magnesów stałych przy budowaniu napędów kosmicznych. Dostrzeżenie i redefinicja podejścia do zjawisk takich jak siła bezwładności i siła odśrodkowa oraz przyśpieszenie i hamowanie i związane z tym reakcje ciał stałych. Próba wykorzystania grawitacji planety do napędu prostych urządzeń, przekształcenie energii grawitacji na magnetyczną i elektryczną oraz odwrotnie. Wykorzystanie potencjału silnych pól elektrycznych oraz ich zmian polaryzacji o wysokiej częstotliwości w kontekście pola magnetycznego.

Skarby systemu słonecznego.

System słoneczny jest to układ planetarny związany z jego gwiazdą centralną, którą jest Słońce, jest to jedyna gwiazda w tym systemie planetarnym, wokół której krążą planety uformowane z pierwotnego dysku protoplanetarnego. Planety znajdujące bliżej Słońca są planetami skalistym, należą do nich Merkury, Wenus i Ziemia - jedyna znana dotychczas zamieszkana planeta w układzie słonecznym. Powszechnie uważa się, że poza tymi planetami nie ma innych planet skalistych w tym systemie gwiezdnym. Chociaż są teorie mówiące o dziesiątej planecie znajdującej się daleko od Słońca na obrzeżach układu Słonecznego o ekscentrycznej orbicie. Jedynym miejscem, gdzie mogłaby znajdować się jeszcze jakakolwiek inna nieokryta planeta w systemie słonecznym jest najmniej oczekiwane miejsce tj. na orbicie wspólnej do Ziemi, po przeciwnej stronie Słońca, istnienie jednak takich ciał kosmicznych jest jednak sporne i nie odkryto jak na razie ani jednego systemu planetarnego poza systemem słonecznym, który miałby wspólną orbitę dla co najmniej dwóch obiektów, chociaż prawa ruchu planet nie wykluczają tego typu systemów planetarnych. Problemem w tym przypadku może być brak odpowiedniej techniki wykrywania planet - technika przesunięcia dopplerowskiego zawodzi tutaj z uwagi na zrównoważenie grawitacyjne układu z dwoma planetami na jednej orbicie. Wykrycie takich planet oddzielnie poprzez tranzyt także jest utrudnione zwłaszcza gdy planety te mają bardzo zbliżone rozmiary i masy, gdyż rozróżnienie, że są to dwie oddzielne planety a nie jedna może być utrudnione z tego względu, że zajmują one tą samą orbitę, skutkiem czego może dochodzić do błędnego odczytu informacji, że jest to jedna planeta o dwa razy ciaśniejszej orbicie niż jest w rzeczywistości, co nie wątpliwie może mieć miejsce biorąc pod uwagę błędy obserwacji związane ze skalą wszechświata.  Układ planetarny z takimi pokrywającymi się orbitami jest zbalansowany, przy czym prawdopodobnie dochodzi tutaj do rezonansu planetarnego, zamku grawitacyjnego, który stabilizuje szybkości obrotu tych planet do tego stopnia, że w ciągu miliardów lat nie następuje zdesynchronizowanie się systemu - planety poruszają się z tą samą szybkością i znajdują się na identycznej odległości od gwiazdy macierzystej, co powoduje to że nie można tego typu planety wykryć przez obserwację astronomiczną z żadnej z planet układu. Gdyby tego typu planeta istniała w układzie słonecznym i pozostawałaby do tej pory nieodkryta dla opinii publicznej od czasów, kiedy tylko człowiek pojawił się na Ziemi, świadczyłoby to o tym, że celowo zakazano informowania o tym fakcie ludzi i ktoś nas nabija cały czas w przysłowiową butelkę, a informacja na ten temat są objęte ścisłą tajemnicą wojskową i planowania strategicznego. Przybysze z tej planety, jeżeli dysponują właściwą technologią, mogą odwiedzać Ziemię, jednak klauzula o nieingerencji wyklucza nawiązanie kontaktu. Z ziemi nie możliwa jest detekcja takiej planety za pomocą teleskopów, należałoby odlecieć trochę w bok albo równolegle do osi ekliptyki, prostopadle do płaszczyzny ekliptyki, powiedzmy kilkanaście milionów km, żeby ją dostrzec, z Marsa można by ją obserwować pod warunkiem ze ktoś z dysponentów odpowiedniej techniki tj. NASA, ESA czy inni udostępniłby tego typu informację... pod warunkiem, że ktoś ten temat potraktuje jeszcze poważnie. To co mi wydaje się oczywiste, to to, że nie należy jednak wierzyć ludziom, którzy sprzedali się za władzę nad umysłami, dla kasy i czerpania korzyści z niewiedzy innych. Jeżeli ktoś chce wyjść poza sprawy tego świata, to nie może myśleć w kategoriach tych ludzi, nauki, obecnej technologii, gdyż ona prowadzi na manowce w ślepy zaułek w przyszłości. Ci wszyscy naukowcy, pokazali już na co ich stać, nie doszli do niczego przełomowego i nie dojdą, bo sa zasklepieni ideologicznie. Ustabilizowali jednolity standard myślenia i psychologii w działaniu, który przeszkadza tym, którzy zechcą zauważyć, że sytuacja na naszej planecie idzie w złym kierunku i zrobić coś z tym problemem by człowiek nie był niewolnikiem we własnym domu-planecie. Irytujące jest jak dużo środków finansowych wywalane jest w błoto, po to by pielęgnować bezużyteczne lub mało skuteczne technologie, to przeciągająca się obstrukcja, prowadząca do coraz większego mycia ręki ręką w nauce i technologii. Wracając jednak do wątku głównego - w kosmosie podobne układy mogą jednak być czymś codziennym i zwyczajnym. Jeżeli kiedykolwiek dojdzie do odkrycia tego typu systemów planet będzie to zapewne milowy krok w obserwacji astronomicznej dostępnej człowiekowi.

W systemie słonecznym istnieją obiekty, bogate w metale szlachetne typu złota czy palladu i platyny jak planetoida Psyche, która w dużej mierze składa się z tych metali, złota jest na niej więcej niż posiadają go wszystkie skarbce świata, a jest platyna i inne drogie metale. Problemem jest jednak przyholowanie jej na orbitę okołoziemską, obecnie cywilizacja nie posiada takich możliwości.

Planety znajdujące się bardziej na zewnątrz systemu słonecznego są planetami gazowymi, należą do nich Jowisz, Saturn, Uran i Neptun, posiadają one księżyce dość dużych niekiedy rozmiarów, które również mogą posiadać interesujące z punktu gospodarki minerały i kopaliny. W całym systemie słonecznym istnieją rozmaite planety i asteroidy większe i mniejsze. Ceres jest przykładem planetoidy większej. Wszystkie te ciała kosmiczne przemierzają system słoneczny i są prawdopodobnie bogate w różne minerały.

Najprostsze napędy inercyjne.

Jeden z najprostszych napędów bezwładnościowych składa się z silnika elektrycznego, piasty przelotowej do wału i samego wału o swobodnym położeniu oraz obudowy zewnętrznej.

Na tym filmie widać, jak wał porusza się zmuszany do obrotu przez silnik i korygowany przez obudowę zewnętrzną. W fazie zamykającej obrót wał uzyskuje już dostateczną energię by nie musiał już być sterowany przez obudowę. Gdyby był on nieco bardziej dopasowany (rysunek powstał bez wcześniejszych obliczeń jedynie na intuicję) to mógłby on ślizgać się dosłownie wewnątrz obudowy, przy czym ważne jest, aby miał on swobodę tak by mógł przekazać ta energię inercyjną na obudowę a co za tym idzie na cały system. Powinny być co najmniej dwa lub trzy takie zestawy do kompletnego napędu inercyjnego. Kwestia tarcia jest tutaj sprawą otwartą, w tej postaci, która jest zaprezentowana nie jest ona rozwiązana. Wał swoimi szczytami naciska na obudowę i skutek może być taki, że wydrąży on rysy po wewnętrznej stronie obudowy albo całość nawet spali się po prostu z gorąca powstającego od tarcia. Sposób smarowania tego urządzenia, czy będzie to praca na smarze, czy w mgle olejowej jest kwestią otwartą. Smar lub olej może wydostawać się pod wpływem siły odśrodkowej i oliwić całe urządzenie by nie doszło do zapłonu. Można też zastosować gęste łożysko igiełkowe specjalnej konstrukcji na obwodzie (z igiełkami od wewnątrz) urządzenia wtedy, gdyby promień krzywizny szczytów wału byłby odpowiedni i może byłaby ona rozszerzona nieznacznie jeszcze tak by zapewnić styk z igiełkami łożyska całość mogłaby pracować lepiej.

Automatyczny rotor 2.

Koncepcja automatycznego rotora powstała z inspiracji ciekawym urządzeniem - równią pochyłą do prezentacji automatycznego ruchu pod górę, co jest spowodowane tym że środek ciężkości urządzenia jest niżej niż niż warunkują to parametry pochylni, która powoduje to że de facto stożek spada podczas gdy zdaje się że porusza się pod górę. Ale ten fakt, że przemieszcza się on na właściwą pozycje żeby spaść na kolejną pochylnię rozwartą jest tutaj znamienity. Dzieje się to wszystko pod wpływem siły grawitacji. W urządzeniu które chcę jednak zaprezentować tutaj siła grawitacji zastąpiona ma być polem magnetycznym lub energią sprężyn, które mają dociskać stożek do pochylni zamkniętej w okrąg.

Schemat urządzenia prezentuje się jak poniżej (widok z boku):

Urządzenie powinno działać we wszystkich położeniach (jednak na razie nie ma pewności czy będzie działało w ogóle).

A teraz ujęcie perspektywiczne schematu urządzenia:

Dwie pomarańczowe strzałki skierowane ku sobie sugerują sztuczne ciążenie wytworzone przez pole magnetyczne lub inne formy energii.

Zielona linia wewnątrz to oś niejednorodna obrotu.

Długa strzałka niebieska na obwodzie sugeruje kierunek obrotu stożka; stożków może być wiele, a pochylnie mogą być wielokrotne.

Informatyk bez dyplomu - teoretyk napędu bezwładnościowego...

Tak się składa, że akurat ostatnio coraz bardziej staję się "teoretykiem" napędu bezwładnościowego... () Od kilku już lat jak nietrudno zauważyć, nie ma na razie na horyzoncie i w moim bezpośrednim otoczeniu kogoś kto by zechciał wejść w ten rodzaj tematu oprócz mnie i może kilku innych rozsianych po całej Polsce fanatyków niewielkiej rangi i pasjonatów tego typu technologii (szalonej czy głupiej i iluzorycznej technologii, jak uważają niektórzy). Wynika to z tego faktu, że niewielu ludzi, zwłaszcza niewielu z tych ludzi, którzy wyrośli na prawach dynamiki Newtona i teorii relatywistycznej Einsteina, ma odwagę zaryzykować, wbrew głównemu nurtowi, podjęcie promocji tego napędu, w sytuacji powszechnego braku zaufania do tego typu rozwiązań technicznych, co wiąże się także z brakiem konstruktywnej deklaracji odpowiednich osób do realizacji finansowania konkretnych celów i projektów z tego zakresu technologii. Zbiorowe zdanie jest bardziej zbliżone do twierdzenia, że taka technologia nie może działać i nie będzie nigdy działać w żaden ewidentny sposób. Jednak równocześnie oponenci utrzymujący takie zdanie, nie potrafią wytłumaczyć w jaki sposób działają takie urządzenia jak napęd inercyjny Normana Deana, napęd inercyjny Thorsona czy inercoid Tołczyna. 

Zdjęcie nr 1 - Urządzenie Mike'a Marsden'a - lewitacja uzyskana

w trakcie pracy napędu inercyjnego jego pomysłu.

Czy to nie jest rodzaj jakiejś choroby wzroku polegającej na maniakalnym trzymaniu się twierdzeń i praw, podczas gdy namacalnie i naocznie zostały one już dawno poddane w wątpliwość poprzez ludzi którzy wyzbyli się uniformów skostniałej nauki w formie akademickiej i to zostało im poczytane za szarlataństwo, czy odszczepienie od głównych kanonów z negatywnym skutkiem, co ciekawe ten skutek najbardziej dotykał tylko tych profesorów i nestorów nauki standardowej, którzy posiadają największą obstrukcję dotyczącą afirmacji własnego podejścia do teorii naukowej, której są oni konserwatystami. Być może prezentowane przeze mnie podejście jest zbyt bardzo zorientowane na samą próbę udowodnienia słuszności założeń napędu bezwładnościowego bez powoływania się na obliczenia i fakty potwierdzające te założenia, podczas gdy ktoś może zarzucić mi ze tak na prawdę, gdyby napęd ten nie był fikcyjny to już doczekałby się swojej racjonalizacji i że nie ma rozziewu pomiędzy nauką a tego typu rozwiązaniami jak napęd bezwładnościowy. Nie jestem miłośnikiem teorii spiskowych i interesują mnie tylko fakty i prawda. Żadne teorie spiskowe tutaj nie mają zastosowania, to nie jest moje podejście i nie chcę oskarżać obecnych ludzi nauki i wielkie przedsiębiorstwa o brak troski o przyszłość cywilizacji i jej dobro, jednak to co robią ci ludzie i te korporacje wskazuje na jakiś rodzaj co najmniej dysonansu pomiędzy tym co deklarują a tym co ostatecznie trafia na szeroki plan technologiczny i gospodarczy, i co w konsekwencji warunkuje grę rynkową w ogólnym sensie i co odbija się na życiu miliardów ludzi zgromadzonych na powierzchni tej małej planety. Jest jednak wiele osób na świecie, które dostrzegają potencjał tego rodzaju systemu napędu, którzy mają na swoim koncie już po kilka rozwiązań technicznych działających w oparciu o zjawiska fizyczne występujące w napędzie bezwładnościowym. Piszę te parę słów, bo uważam, że to szkoda, że tak się dzieje, że napęd bezwładnościowy jest zmarginalizowany, bowiem z tym sposobem napędu mogłyby wiązać się fantastyczne wręcz możliwości techniczne, gdyby zamiast powielać to co już okazało się mało efektywne i co już znamy i wiemy już, że jest to technologia nie dla wszystkich, tylko dla wybrańców i ewentualnie ludzi z napchaną kasą kieszenią, przestalibyśmy wierzyć w mało efektywne technologie i przystąpilibyśmy do prawdziwego dzieła. Nie tylko ja uznałem, że technologia, która istnieje obecnie nie jest w stanie mnie zadowolić pod pewnymi względami, więc zacząłem szukać czegoś innego w zakresie napędów przydatnych w kosmosie, gdyż moim marzeniem od zawsze było uzyskanie możliwości swobodnej podróży po wszechświecie, opuszczenie atmosfery i grawitacji planety na której się urodziłem, a inne moje marzenie to opracowanie źródła energii, które nie byłoby zależne od ilości paliwa oraz możliwe byłoby otrzymanie energii poza planetą w dowolnych ilościach. Marne losy świata będą, dopóki, rządzić będzie co kto lepszy z wypchanym portfelem oraz ludzie z tytułami naukowymi na usługach obecnego systemu naukowo-technologicznego. Dopóki ludność świata nie zmądrzeje i nie wybierze tego co zapewni prosperowanie całego świata, a nie tego co popularne, co służy jednemu tylko celowi, czyli eksploatacji mas ludzkich i ich totalnemu zużyciu oraz zupełnej fiskalizacji życia na tej planecie i poddaniu obywatela Ziemi w niewolę pieniądza, dopóty światem będzie rządzić przemoc i chciwość. Mamy totalną komputeryzację życia, zaawansowana elektronika jest już niemal wszędzie. Ostatnio znalazłem w domu prawie nową paczkę dyskietek 1,44 MB, która może już tylko posłużyć dzisiaj do prezentacji antyków komputerowych dzieciom (jak to kiedyś przechowywano programy w DOS oraz pliki z edytora tekstu...). Czasy się zmieniają, kolejni sąsiedzi umierają... i odchodzą coraz to bliższe osoby, a na świecie, tak owszem, zmienia się dużo, ten jednak, jak się obawiam, nie rozwija się w dobrym kierunku. Systemy podtrzymania gospodarki i przemysłu zjadły tak dużo kasy, że rozdęte tym posiłkiem pękną jak komar, który napił się za dużo krwi... Zjadły one tak dużo kasy, że dla pasjonatów alternatywnych napędów ustanowiły ciężki los i kłodę za kłodą rzucaną pod nogi, nie zostawiły zbędnego miejsca, gdzie mógłby narodzić się nowy standard w nauce i technologii. To błąd fatalny, który zaowocuje bankructwem cywilizacji, co widać i już - tak dobrze nam było bez korona wirusa, że aż z nudów w dobrobycie nastąpiła zaraza. Czy to przypadek, że miliony utopione w badania genetyczne i bawienie się w Boga, nie przynoszą zamierzonych skutków, a raczej skutki opłakane? Zawsze, gdy ma się coś zmienić na świecie ktoś interweniuje i pojawia się nowa wojna, to też chyba przypadek...

Zdjęcie nr 2 - napęd inercyjny mojego pomysłu, jeden z wielu które 

opracowałem.

Nowa koncepcja napędu bezwładnościowego.

Forma napędu z wykorzystaniem sił odśrodkowych i ruchomego obciążenia na obwodzie. Podczas ruchu okrężnego wokół centralnego wału masy dążą do zajęcia pozycji maksymalnie horyzontalnej, co powoduje parcie na centralnie umieszczoną przegrodę, dzieje się to poprzez sprężyny rozciągliwe, które powodują podniesienie centralnego łożyska posuwisto-rotacyjnego, które następnie naciska na przegrodę-tarczę zaspawaną na wale, poprzez sprężynę ściskaną.

Zamiast sprężyny ściskanej można też zastosować magnesy toroidalne spolaryzowane na odpychanie, jeden na tarczy drugi na łożysku posuwisto-rotacyjnym.. Rozwiązanie takie eliminowałoby problem tarcia sprężyny o dwa elementy konstrukcyjne w postaci tarczy na wale i górnej krawędzi łożyska.

System napędowy tego typu składa się jak widać z kilkunastu mas. Napędzany jest silnikiem elektrycznym, który jest zasilany z kolei prądem z termo-generatorów radioizotopowych (energia może pochodzić z Plutonu-238 i jego rozpadu promieniotwórczego). 

Wcześniejsze konstrukcje.

Mechanika przyszłości - opanowanie grawitacji.

Cywilizacja, która odnajdzie klucz do opanowania grawitacji, będzie mogła kontrolować wszechświat, gdyż cały on funkcjonuje na zasadach grawitacyjnych oraz zyska wstęp do kolonizacji zasobnych w rozmaite skarby galaktyk, jeżeli nie są one już wyeksploatowane... Tylko opanowanie podstaw funkcjonowania grawitacji i wykorzystanie tej wiedzy w konstrukcji pojazdów kosmicznych może wydobyć człowieka poza rubieże układu słonecznego, inne poważnie traktowane technologie, o których się obecnie rozmawia w rodzaju napędu termojądrowego, czy napędu wiązką laserową tego nie będą w stanie zrobić. Trzeba iść tropem technologii pokrewnych do grawitacji zjawisk i związanej z tym intuicji, by opanować technikę pola grawitacyjnego, przy wykorzystaniu konstrukcji i rozwiązań materiałowych dostępnych ludzkości. Powinno się pomyśleć o wykorzystaniu sił odśrodkowych w połączeniu z elektromagnetyzmem, połączeniu magnetyzmu z siłami bezwładności itp. Spoglądając na minione dekady, można zaobserwować asymetrię rozwoju naszej cywilizacji, ludzkość wkroczyła w zaawansowany etap rozwoju komputeryzacji bez równoległego rozwoju zgrubnych i bardziej inteligentnych acz prostych technologii transportu i energetyki, co może zaowocować tym, że spotkamy się w świecie wirtualnym, bez możliwości prawdziwego życia, bez ekspansji na inne planety poza układem słonecznym. Gdyby do tego doszło, stracilibyśmy możliwość przetrwania, gdy tylko od systemów komputerowych odcięta zostałaby energia je zasilająca. Technologia powinna rozwijać się symetrycznie i tak jak w przyrodzie jest różnorodność, tak w nauce i technologii powinna być ona zachowana, po to by zapewnić spokój i dostatek przyszłym pokoleniom. W tym celu należy porzucić koncepcję napędu rakietowego, a w energetyce odejść całkowicie od spalania substancji węglopochodnych i wszystko to zrobić w sposób radykalny - są technologie i są środki by wykonać to natychmiast i bezpowrotnie. Trzeba ludzi którzy stracą pracę w sektorze wydobycia i przetwarzania kopalin przebranżowić na inne zawody, podobnie jak ludzi z sektorów energii, administracji i utrzymania warunków bytowych na tej planecie, przeszkolić na alternatywne formy utrzymania, włączając w to nawet basic income, czy rentę dożywotnią. Trzeba zlikwidować przerost administracji, nad ludźmi wytwarzającymi produkt, skłaniając się w kierunku większej automatyzacji, zlikwidować zupełnie niektóre niepotrzebne instytucje, które obciążają podatkowo społeczeństwa. Należy dążyć do trójwymiaryzacji systemów urbanistycznych i transportowych, zaniechać dalszego rozwoju infrastruktury drogowej na korzyść osobowego mikro-transportu powietrznego i kosmicznego, sterowanego autonomicznie i elektronicznie. Trzeba pomyśleć nad bardziej inteligentną eksploracją systemu słonecznego oraz budowaniem infrastruktury w kosmosie.

Transport zbiorowy powinien zostać wyniesiony na poziom o wyższej jakości i powinno się przedłożyć go nad transport drogowy, gdyż transport drogowy jest niebezpieczny (codziennie w skali świata setki ludzi traci życie w wyniku kolizji drogowych lub stają się oni kalekami) i jest jednym z głównych trucicieli przyrody oraz pogorszenia jakości powietrza, którym oddychamy. Technologię transportu należałoby rozwijać w oparciu o pędnik magnetyczny lub grawitacyjny i odstąpić całkowicie od stosowania silników spalinowych. Lepszy świat może polegać na tym, że każdy wsiądzie do swojego kosmo-chodu i znajdzie się w kilkanaście minut na księżycu lub w kilkanaście godzin na Marsie. Lepsze życie polega też na tym, że każdy może otrzymać pomoc lekarską w postaci programowalnego lekarstwa, które po wprowadzeniu do organizmu zajmie się właśnie tym tylko schorzeniem, na które zostało zaprogramowane bez żadnego innego efektu ubocznego, co eliminuje wszystkie koncerny farmaceutyczne i ich walkę o konsumenta. Nasza cywilizacja zdaje się być przytłoczona, ciężarem własnego istnienia, zdaje się że większość ludzi nie ma jeszcze szerszej wizji, której mogliby się poświęcić, poza pielęgnowaniem własnego życia, większość ludzi nie widzi potrzeby w wyruszaniu poza własne miasto, a co dopiero na inną planetę. Jakieś pasje trzeba jednak posiadać, pasja życia dla samego życia czasami może nie wystarczać. Nie taka technologia jak w przypadku rakiet powinna być używana do wyniesienia technologii do rangi sztuki. Człowiek gra tu na tej planecie pierwsze skrzypce jak do tej pory, ale dźwięk jego gry na razie jest mocno ograniczony przez atmosferę własnej planety... Ile osób weszłoby na pokład statku kosmicznego, by za kilka godzin znaleźć się w systemie Alfa Centauri, tak naprawdę niewielu by się odważyło, gdyby przyszło co do czego, wielu od razu by się zastanowiło co robi, że porzuca własna rodzinę, odcina się od życia jakie znał dotychczas itp. jeszcze inni pytali by się czy jest to bezpieczne, albo w ogóle nie dałoby wiary w możliwości napędu międzygwiezdnego. Jednak na razie wygląda na to że mamy tylko technologię rakiet i nic poza tym. 

Należałoby zbadać jak zachowuje się antymateria, czy nie generuje ona antygrawitacji. Raczej należy przypuszczać że grawitacja to zjawisko szersze, które łączyć może materię i antymaterię w spolaryzowany elektrycznie wszechświat dwóch odwrotnych natur. Pod względem grawitacji należy raczej przypuszczać, że antymateria generuje tak samo spolaryzowaną grawitację, a różnica w polaryzacji atomów nie ma wpływu na tą właściwość. Przy anihilacji jednak niszczącej obie materie mogą dziać się interesujące zjawiska, jeżeli chodzi o zanik grawitacji. Ciemna materia (VIMP) może mieć charakter antygrawitacyjny ale nie jest ona tożsama z antymaterią.

W znanym wszechświecie prawa natury działają w ten sposób, że nie można odgrodzić się od wszechprzenikającego  pola grawitacyjnego, działa ono na wszystkie stany skupienia materii, gaz, ciecz oraz ciało stałe oraz prawdopodobnie plazmę. W obecnej technologii nie istnieją żadne udowodnione i rozpowszechnione na szerszą skalę osłony mogące filtrować lub ekranować to pole. Spornym jest czy pole grawitacyjne posiada jakąkolwiek częstotliwość, szum, granulację (hipotetyczne grawitony), oraz czy można wyrwać się z niego za pomocą technik modulacji częstotliwości, tak by znaleźć się jakby poza fazą tego pola. Przykładowo umożliwiłoby to lewitowanie pojazdów w ziemskim polu grawitacyjnym i napęd w przestrzeni kosmicznej o unikatowych wręcz możliwościach technicznych. Jak jednak można oszukać pole grawitacyjne ? W urządzeniach opartych na polu elektromagnetycznym, zwykle te urządzenia zaczynają pracę przy jednej tylko fazie, gdzie pewne elementy konstrukcyjne znajdują się akurat w określonej pozycji co determinuje punkt początkowy pracy. Jednak grawitacja już jest włączona cały czas, więc gdyby chcieć "wyłączyć" się z fazy pola należałoby albo siłami odśrodkowymi bądź jakimiś innymi technikami rozciągnąć je lub skompresować tak by zmienić jej częstotliwość albo też sprawić że przechodząc przez jakiś ośrodek zmieniłyby się jej parametry zmienne w czasie. W skali najmniejszej siły grawitacyjne przybierają minimalne wartości, dużo poniżej zdolności wykrycia przez nasze przyrządy pomiarowe, ten fakt ma również wpływ na całokształt wiedzy z zakresu poznania grawitacji. Nie wiemy co jest powodem powstawania grawitacji w atomach i w jaki sposób te siły potrafią się kumulować tworząc np. powszechne ciążenie. W przemianach jądrowych siły te są prawie zupełnie nieistotne, jednak pewne zjawiska grawitacyjne wynikające z przemian jądrowych mogą okazać się kluczowe, jeżeli chodzi o opanowanie pewnych technologii związanych z grawitacją materii. Wydaje się, że nasza nauka za bardzo skierowała się w kierunku oddziaływań mocnych, zbyt bardzo skupiła się na budowie materii, ale to skupienie nie ma konsekwencji ani wpływu na zrozumienie zasad grawitacji. Wiedza z zakresu budowy atomu, jadra atomowego i nukleonów nie miała jak dotychczas przełożenia na realne zdolności naszej cywilizacji do korzystania z dobrodziejstw opanowania grawitacji. Można doszukiwać się różnych przyczyn zaistnienia tej sytuacji ale coś poszło źle w rozwoju nauki i to staje się ewidentnie widoczne już od początku zeszłego stulecia. Droga, którą idziemy nie prowadzi do uzyskania odpowiedzi na najbardziej podstawowe pytania dotyczące funkcjonowania naszego wszechświata. Inne formy dociekań i metody poznawcze, które mogłyby dać punkt oparcia dla wiedzy istniały w przeszłości, prowadziły one od zjawisk w materii, które były badane w celu budowy określonych urządzeń do głębszego zrozumienia pewnych zjawisk lecz zostały one oddalone i oddzielone od głównego nurtu naukowego. 

  

Zwolennicy i sceptycy napędu bezwładnościowego.

Od czasów starożytnych, do czasów Newtona, ludzie mieli różne koncepcje napędów pojazdów w które wierzyli. Po sformułowaniu praw dynamiki Newton określił na stałe kurs cywilizacyjny na jaki stać obecnie ludzkość. Sławna sentencja z zakresu praw dynamiki mówiąca, że nie można zmienić położenia środka mas, przez żadne siły wewnętrzne a jedynie przez przyłożenie siły zewnętrznej obowiązuje powszechnie w rozumowaniu oponentów napędu bezwładnościowego, nie można tym samym wyciągnąć się z trzęsawiska ciągnąć się za własne włosy, czy dmuchając w żagiel siedząc w łódce, do której jest przytwierdzony maszt z żaglem, itp. co jest zrozumiałe. Wprowadzenie do transportu samochodów wyeliminowało pracę koni i innych zwierząt pociągowych, miało to wpływ na istotny rozwój cywilizacyjny. Cywilizacja zlokalizowana na Ziemi wciąż jednak odczuwa braki technologiczne widoczne na co dzień wynikające z niemożności uzyskania czystych technologii i wydajnego i ekologicznego transportu poza-planetarnego jak również naziemnego i lotniczego. Pomimo tego, że rakiety stosowane są już powszechnie, co jest zgodne z kursem wyznaczonym przez prekursorów takich jak Ciołkowski, później Goddard itd. w dalszym ciągu jest to tylko kurs związany z planetą i jej pobliżem, poza tym prędkości uzyskiwane za pomocą rakiet na paliwo ciekłe są mierne i nie pozwalają na zbytnie oddalenie się od źródeł substancji chemicznych potrzebnych do napędu pojazdów. Według niektórych ludzi - nie ma odskoczni od napędu rakietowego w najbliższym czasie, gdyż jest to jedyna realna metoda transportu w kosmosie, niektórzy twierdzą wręcz, że napęd inny od rakietowego jest niewykonalny technicznie i tych ludzi jest stosunkowo najwięcej, na tyle dużo, żeby skutecznie powstrzymywać rozwój innych koncepcji nie opartych na koncepcji wyrzutu masy. Koncepcje oparte na innych założeniach niż metody polegające na zjawisku akcji i reakcji jak w napędzie odrzutowym i rakietowym są cały czas krytykowane i nie podjęta do tej pory została jakakolwiek szerzej zakrojona i merytoryczna dyskusja w kręgach naukowych na ten temat. Z drugiej strony, rozpatruje się koncepcję typu napędu WARP, albo podobne, jednakże według moich obliczeń prawdopodobieństwo osiągnięcia sukcesu w konstrukcji napędu WARP w porównaniu do napędu bezwładnościowego, jest nawet niższe. Tyle tylko że koncepcja napędu WARP jest bardziej szanowana, gdyż opracowana została na bazie teorii względności, która jest obecnie na topie, jeżeli chodzi o swoje podstawy i nikt z poważnych badaczy nie ośmieli się za bardzo ingerować w jej kanony. Napęd bezwładnościowy pozbawiony jest tego typu zaplecza pochodzącego od takich wielkich postaci w nauce jak Albert Einstein i dlatego jest zmarginalizowany, pomimo tego, że pewne prace zostały poczynione, a określone rozwiązania technologiczne były już zaprezentowane z pozytywnym skutkiem. Rozwiązania materiałowe i ich zaawansowanie mogłyby być podobne zarówno w napędzie WARP jak i napędzie bezwładnościowym, jednak energie potrzebne do zasilenia obu zdają się wciąż pozytywnie rokować w kierunku napędu bezwładnościowego. Amerykańska Agencja Kosmiczna (NASA) jak i prawdopodobnie inne agencje jak ESA i JAXA, wciąż eksperymentuje w zaciszu laboratorium, zarówno z napędem WARP jak i inercyjnym czy żyroskopowym, jednak widocznie nakłady na tego typu rozwiązania technologiczne pozostają zbyt ograniczone na to by osiągnęli oni sukces, zwłaszcza w cieniu technologii rakietowej, która musiałaby ulec kasacji, gdyby sukces ten przekształcił się w rzeczywistość. Tak się składa, że sceptycy napędu inercyjnego, jak dotychczas mają zaplecze finansowe i popierani są przez lobby technologiczne w obszaru całego świata oraz dysponują monstrualnym kapitałem, a zwolennicy tego napędu są ograniczeni tak naprawdę do garstki ludzi, bez jakiegokolwiek poparcia w podstawach naukowych i szczerze mówiąc mają znikomy wpływ na obecny kurs technologiczny obowiązujący na świecie i ta sytuacja prawdopodobnie szybko się nie zmieni. Gdyby jednak miała się zmienić to tylko w sytuacji jakiejś palącej potrzeby np. ewakuacji z Ziemi, na skutek katastrof naturalnych pochodzących z kosmosu lub na skutek samej działalności człowieka, mogłoby odmienić tą sytuację, gdzie potrzeba chwili byłaby potężniejsza od wszelkich lobby i sytuacji, przy której zagrożenie, że obecny deal technologiczny mógłby lec w gruzach, byłoby znaczące. Inne sytuacje nie wchodzą raczej w grę, ponieważ system polityczny, ekonomiczny i psychologia społeczna odrzuca szybki rozwój poza planetą, jaki udostępnić mógłby jakiś niekonwencjonalny napęd, społeczeństwo nie jest na to jeszcze gotowe, pomimo tego że rozwija się filozofię eksploracji pozaplanetarnej, tak naprawdę może to być jedynie kurs na podtrzymanie istniejącego rozkładu sił na świecie, z pominięciem istotnego interesu społecznego, społeczeństwo w tym układzie spada na drugi plan i nie ono jest tutaj beneficjentem systemu, a interesy 1 procenta najzamożniejszych, którzy skupiają w swoich rękach ponad 75 procent kapitału światowego, dla których każda zmiana eliminująca ich wpływy na świecie jest zagrożeniem dla nich i nie są oni zainteresowani jej zaistnieniem. 

Jedną z koncepcji burzącą koncepcje niemożności przesunięcia centrum mas za pomocą sił pochodzących z wewnątrz układu, jest prosta koncepcja obracającego się mimośrodu. Statycznie koncepcja nieruchomego środka mas niezależnie od sił wewnętrznych może mieć słuszność, jednak, gdy w grę wchodzą siły dynamiczne, wynikające z obrotu masy, sytuacja może ulec zmianie. Teza, postulowana przez niektórych dotycząca sił odśrodkowych, mówiąca, że jest to siła, która tak naprawdę nie istnieje, przeczy zjawiskom rejestrowanym w środowisku naturalnym i nie ma znaczenia czy jest to siła iluzoryczna, czy nie, gdyż ma ona wpływ na materię, podobnie jak grawitacja, czy magnetyzm i to jest właśnie istotne. To, że ma ona taki wpływ powinno być maksymalnie wykorzystane przez technologię w celach ogólnych, w tym do konstrukcji pojazdów i wytwarzania sztucznej grawitacji na stacjach kosmicznych. W skali atomowej, ta siła powoduje to, że podstawowe cząstki materii mogą w ogóle funkcjonować, gdyż działa ona na elektrony powodując to, że utrzymują się one na swoich orbitach przy oddziaływaniu z siłami elektrycznymi, wynikającymi z ładunków elementarnych.

Na razie jednak sceptyków napędu bezwładnościowego jest więcej niż jego zwolenników, co wynika w dużej mierze z nauczania w szkołach, gdzie koncepcje nie oparte na prawach Newtona nie są w ogóle brane pod uwagę. Wręcz traktuje się wyznawców tego typu napędów z uśmiechem politowania, z góry skazanych na porażkę w swoich nonsensownych wynalazczych koncepcjach. Nikt z nich jak do tej pory nie miał dostatecznego potencjału do zmiany tej sytuacji, a koncepcje te zostały zapomniane lub obecnie znajdują się w odwrocie. Mało się mówi w mediach o sprawach z pogranicza nauki, jeżeli są to dane nie opracowane przez koncerny o znaczącej pozycji technologicznej na świecie, a jeżeli już o tym się wspomina to są to wzmianki mało istotne dla ogółu sytuacji technologicznej i o znikomym na nią wpływowi, nad czym w mojej opinii należy ubolewać. Taka monotematyczność źle wpływa na rozwój młodych umysłów, tworząc kolejne partie zaprogramowanych naukowców, bez wizji, uproszczonych do głównego nurtu technologicznego wyrobników systemu. Napęd bezwładnościowy nie kłóci się z teorią względności, kłóci się natomiast z trzema prawami dynamiki Newtona, trzeba jednak wziąć pod uwagę to, że prace Newtona zostały zweryfikowane przez teorię względności Einsteina i jest to inne podejście do tego samego tematu. Moim skromnym zdaniem Einstein pominął problem kwantowej grawitacji, w której swoje źródło ma inercja, bo stosując metody analityczne oparte na matematyce nie można dojść do rozwiązania tego rodzaju problemu, nie na tym etapie wiedzy. Niektóre zjawiska w przyrodzie nie mogą być opisane przez równania matematyczne, gdyż gdyby chcieć znaleźć ich rozwiązania nie starczyłoby czasu, w którym nasz wszechświat będzie jeszcze istniał.

Losy Ziemi zależą od zmian w podstawach, nie zaś od ustalonego kursu technologicznego, który wiedzie nasz świat w kierunku zagłady. Gdyby było inaczej, problemy ekonomiczne ustąpiłyby a dysproporcje zamożności by znikły, oddychalibyśmy świeżym powietrzem, a człowiek przestałby być więźniem własnej planety. To co się dzieje obecnie na świecie to jest brak poszanowania dla planety i brak szacunku do samego życia. Dzieją się makabryczne sceny i według mojej oceny nasza cywilizacja ma przed sobą nie więcej jak 50 do 80 lat egzystencji, w której można będzie w ogóle coś jeszcze uratować i jeżeli w tym terminie nie dokonają się jakieś istotne zmiany to los jej będzie przesądzony.